De Achtervolging - Brainpower

Verdomme hoe kwam hij m’n huis in, kwam hij me thuis in

Eerst was m’n leven als geluid digitaal, maar nou zit er volop ruis in

Emoties overhoop zoals de spullen in de kamer

M’n helderheid wordt vager door het continu gehamer, in m’n bovenkamer

Ik moet nu zoeken naar een uitweg

Zie het leven als een raam;

straks is m’n ruit weg

Ontsnappen vol gesnapte woorden maar ik snap het niet

Proberen grip te krijgen maar ik vat het niet, en zag het niet

Ook al zie ik het nu voor me staan

Ongeacht het hoe en waarom: ik heb het niet gedaan

Het is een misverstand, ik kom er vast wel later op

Maar speel nu echt geen spel want m’n leven staat erop

De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

(Brainpower)

Daar sta ik dan, daar ga ik dan

Naar buiten door de achterdeur met in m’n achterhoofd een zacht gezeur

M’n woede-meter slaat uit, ik ren de straat uit

M’n aura straalt waarschijnlijk, wanhoop en haat uit: wat maakt het uit ?!

Verloor 'm even uit het oog bij de Waag

En spring een gat in de lucht, als de ozonlaag

'k Hoop dat het goed gaat en prent me in: «ik val niet op»

Via de Bloedstraat, gauw de Wallen op

Al die sexshops en snackbars, ik zie ze langsflitsen

En moet m’n enkels dissen door een junk die staat te pissen

Laat de politie gissen, als ze toch eens wisten

En word vertraagd door een groep vragende toeristen

Laat me niet kisten, zig-zaggend langs de rooie lichten

Zie geile wichten en verbitterde gezichten

De Damstraat in, hou er de tred en de maat in

Ren naar het Nest en ga aan het einde rechts

De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

Achtervolging, zonder uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

(Brainpower)

Na de ontkenning, de woede over moord in koelen bloede

Begint het compromis in m’n achterhoofd te broeden

Op m’n hoede, zet ik de tred voort, maar word gestoord

Door te denken;

misschien gaat het nu, zoals het hoort

Zou de taak dan het verlossen uit m’n lijden zijn

Anoniem de straat door naar het Leidseplein

Het zit niet mee en wie niet weg, yo die is gezien

Miste de twee, jah whatever, ik neem de tien

Totdat die bij de allerlaatste halte staat

Het gaat maar al te traag en sprint nu door de, van Hallstraat

Shit daar is ie weer !

Nu weet ik dat het menens is

Één-na-laatste links, naar de eerste, Keuchenius

En zwetend nat als pis, ben ik zoveel maar ik kan niks

Over de brug, langs de nieuwbouw richting Marnix-

Straat, in de Zwagenhave de Staaf vraag ik me af hoe het nu verder gaat

De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

Achtervolging, zonder uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, vlucht, vlucht.

(Brainpower)

In m’n hoofd begint van alles te spelen

Als een rommelige jamsessie

Maar bovenaan professie staat toch echt depressie

M’n doorzetten wordt beproefd maar doorstaat de test niet

Hoe kom ik toch in deze beerput, ik rook de mest niet

Ben doodsbenauwd en leer gelijkertijd een levenslessie

Feiten snijden mij aan alle zijden;

maar of ik het mes zie

Dat is de grote vraag, m’n eigen dood is het motief

Dat staat als een statief, de rest is relatief

Maar ik moet door naar de Jordaan, zal wel volstaan

Intuïtie heerst bij mijn gehoororgaan als onderdaan

En ook al is het vast de paranoia, die verder werkt

M’n instinct is net te sterk dus ga linksaf bij de Westerkerk

Er hangt een stank in m’n ziel, daarachter een gesuis

Levensdrang achteruit, en geestelijk languit

Ik zie der vast bang uit, keek even achterom bij 't Anne Frank-huis

En de gestalte zag er rank uit

Ik weet niet eens of het een zij of een hij is

Maar de wens die nu bij mij is, is dat God nu aan mijn zij is

Rechtdoor, rechtsaf, linksaf, over de brug

Gauw twee straten verder, yo daar heeft ie niet van terug

Met flashbacks in m’n hoofd bij het zien van Multatuli op de Singel

Met geliefden in de zomermaand van juli

Maar ben gauw weer wakker, het is m’n droom die uitgaat

En kom d’r achter: ik sta midden in de Spuistraat

Ik moet weg, uit deze volle steeg

Richting de Dam langs de Magna Plaza, eerst door de Molsteeg

En tot mijn grote verbazing en irritatie

Wordt mijn angst en frustatie nu omgezet in acceptatie

De ene stem zegt «Je bent niet wijs!», de andere «Hoezo?»

Achter me het paleis en rechts Madame Tussaud

Alles slomo, m’n ogen open en m’n hoofd omhoog

Ik spreid m’n armen sloom en met een hele grote boog lopen mensen om me heen

Ik voel me opgefokt en goed en met een zotte gloed, kijk ik m’n lot tegemoet

Niet wetend of ik hieraan fout of goed doe, doet het er toe

Is er meer in het spel, is het voodoo?

Of zijn het engelen die zingen

Ik val om, en hoor een opera beginnen

Accidenti come è entrato in casa mia, è entrato in casa mia

La mia vita come suono all'inizio era digitale, ma ora è piena di rumore

Emozioni in subbuglio come le cose nella stanza

La mia chiarezza è offuscata dal martellamento continuo nella mia stanza superiore

Ora devo cercare una via d'uscita

Vedi la vita come una finestra;

presto la mia finestra sarà sparita

Fuga piena di parole spezzate ma non capisco

Sto cercando di riprendere la presa ma non capisco e non l'ho visto

Anche se posso vederlo è di fronte a me ora

Indipendentemente da come e perché: non l'ho fatto

È un malinteso, probabilmente ci penserò più tardi

Ma non fare un gioco in questo momento perché la mia vita è su di esso

L'inseguimento, non c'è via d'uscita, dove dovrei andare insieme

Con la paranoia, mi sento l'inferno da solo

Mantieni sempre la tua posizione, ma ora decollo davvero le gambe

In fuga, da qualcuno che vuole togliermi la vita

(potenza cerebrale)

Eccomi, eccomi

Fuori dalla porta sul retro con un debole lamento nella parte posteriore della mia mente

Il mio misuratore di rabbia sta battendo, corro per strada

La mia aura probabilmente irradia disperazione e odio: a chi importa?!

Ho perso la vista al Waag per un po'

E saltare un buco nell'aria, come lo strato di ozono

Spero che vada bene e che mi impressioni: «Non mi distinguo»

Attraverso Blood Street, rapidamente nel quartiere a luci rosse

Tutti quei sexy shop e snack bar, li vedo lampeggiare

E dovrò insultare le mie caviglie da un drogato che sta pisciando

Lascia che la polizia indovini, se solo lo sapesse

Ed viene ritardato da un gruppo di turisti interrogatori

Non farmi schiantare, zigzagando oltre il semaforo rosso

Guarda pesi arrapati e facce amareggiate

Entra in Damstraat, tieni la tace e il compagno

Corri al nido e vai a destra alla fine

L'inseguimento, non c'è via d'uscita, dove dovrei andare insieme

Con la paranoia, mi sento l'inferno da solo

Mantieni sempre la tua posizione, ma ora decollo davvero le gambe

In fuga, da qualcuno che vuole togliermi la vita

Inseguimento, nessuna via d'uscita, dove dovrei andare insieme

Con la paranoia, mi sento l'inferno da solo

Mantieni sempre la tua posizione, ma ora decollo davvero le gambe

In fuga, da qualcuno che vuole togliermi la vita

(potenza cerebrale)

Dopo la smentita, la rabbia per l'omicidio a sangue freddo

Il compromesso inizia a rimuginare nella parte posteriore della mia mente

Diffidente, continuo il mio passo, ma vengo interrotto

Pensando;

forse ora le cose stanno andando come dovrebbero

Il compito sarebbe quindi quello di mettermi fuori dalla mia miseria?

Anonimo in fondo alla strada per Leidseplein

Non è facile e chi non è andato via, è stato visto

Mi sono mancati i due, sì qualunque cosa, prendo i dieci

Fino all'ultima fermata

È tutto troppo lento e ora sfreccia attraverso la van Hallstraat

Merda eccolo di nuovo!

Ora so che è una cosa seria

Penultimo a sinistra, al primo, Keuchenius

E sudato come piscio, sono così tanto ma non posso fare niente

Attraverso il ponte, oltre il nuovo edificio in direzione di Marnix-

Straat, in de Zwagenhave de Staaf mi chiedo come continueranno le cose adesso

L'inseguimento, non c'è via d'uscita, dove dovrei andare insieme

Con la paranoia, mi sento l'inferno da solo

Mantieni sempre la tua posizione, ma ora decollo davvero le gambe

In fuga, da qualcuno che vuole togliermi la vita

Inseguimento, nessuna via d'uscita, dove dovrei andare insieme

Con la paranoia, mi sento l'inferno da solo

Mantieni sempre la tua posizione, ma ora decollo davvero le gambe

In fuga, in fuga, in fuga.

(potenza cerebrale)

Tutto inizia a suonare nella mia testa

Come una jam session disordinata

Ma al vertice della professione c'è davvero la depressione

La mia perseveranza è messa alla prova ma non supera la prova

Come entro in questo pozzo nero, non fumo il letame

Sono terrorizzato e allo stesso tempo imparo una lezione di vita

I fatti mi tagliano da tutte le parti;

ma se vedo il coltello

Questa è la grande domanda, la mia stessa morte è il movente

Sta in piedi come un treppiede, il resto è relativo

Ma devo andare al Jordaan, mi basterà

L'intuizione regna nel mio organo dell'udito come soggetto

E anche se probabilmente è la paranoia, che continua a funzionare

Il mio istinto è semplicemente troppo forte, quindi gira a sinistra alla Westerkerk

C'è un fetore nella mia anima, dietro c'è un sibilo

La vita spinge all'indietro e mentalmente allungata

Devo sembrare spaventato, guardò la casa di Anne Frank

E la figura sembrava snella

Non so nemmeno se è una lei o un lui

Ma il desiderio che è con me ora è che Dio sia ora al mio fianco

Sempre dritto, gira a destra, gira a sinistra, attraversa il ponte

Velocemente a due strade di distanza, non tornerà indietro

Con dei flashback nella mia testa quando ho visto Multatuli su de Singel

Con i propri cari nel mese estivo di luglio

Ma svegliati presto, è il mio sogno che si avvera

E scopri: mi trovo in mezzo alla Spuistraat

Devo uscire da questo vicolo affollato

Direzione la diga lungo la Magna Plaza, prima attraverso il Molsteeg

E con mia grande sorpresa e irritazione

La mia paura e la mia frustrazione ora si trasformeranno in accettazione?

Una voce dice «Non sei saggio!», l'altra «Perché?»

Dietro di me il palazzo e Madame Tussaud a destra

Tutto lento, occhi aperti e testa alta

Allargo pigramente le braccia e le persone mi camminano intorno con un arco molto ampio

Mi sento acquistato e bene e con un bagliore pazzesco, affronto il mio destino

Non sapere se lo sto facendo in modo sbagliato o giusto, è importante

C'è di più nel gioco, è voodoo?

O sono gli angeli che cantano

Cado e sento l'inizio di un'opera