Blacha - Budyń

Ach, jakbym chciał wypalić ci dziś blachę

Blachę niepodszytą strachem

Na palcu, nie na pięści

Z miłości, nie ze złości

Ej, ty w tym głupim lustrze

Twój ryj sam krzyczy do mnie «weź mnie ustrzel»

Dziwna rzecz dzieje się ze mną

Nie dość, że mam gorączkę, to jeszcze blachogenną

Czy aż kipię?

jak boli żeby ci przypierdolić

Powstrzymując się resztką samokontroli

Ale tak mnie kusi żeby zdrowo ci wyciąć

Blachę, blachę?

no, bez przesady, taką tycią

Jak można żyć tak?

do diabła

Nieudolna kopio szalonego wahadła

Wciąż w te i we w te, ten burdel tak daleko zaszedł

Że ciągnie mnie ku wspomnianej blasze

Równocześnie tli się we mnie nadziei iskra

Że pogrożę palcem tylko, a ty opamiętasz się natychmiast

I zobaczę poprawy choćby obrys

Więc ciś człowieku, ciś, pókim dobry

Ah, come se oggi volessi bruciarti una scatoletta

Una lamiera sfoderata di paura

Su un dito, non su un pugno

Per amore, non per rabbia

Ehi, tu in quello stupido specchio

Il tuo muso da solo mi urla «dammi un colpo»

Mi sta succedendo una cosa strana

Non solo ho la febbre, ma è anche ardente

Sto ribollendo?

quanto fa male fotterti

Trattenendo l'ultimo pezzetto di autocontrollo

Ma sono così tentato di tagliarti netto

Foglio, foglio?

beh, nessuna esagerazione, così grasso

Come puoi vivere così?

vai all'inferno

Una goffa copia di un pendolo impazzito

Avanti e indietro, questo bordello è andato così lontano

Che mi attira verso la suddetta lamiera

Allo stesso tempo, una scintilla di speranza cova in me

Che mi limiterò a scuotere il dito e ti riprenderai immediatamente

E vedrò miglioramenti anche nel contorno

Quindi shh amico, shh, mentre sto bene