Het Woud Der Verdoemden - Countess

Diep verscholen

Tussen deze en de andere wereld

Ligt een rijk der schimmen

Het woud der verdoemden

Zielen van krijgers

Lang geleden eerloos gestorven

Besmet door het gewijde water

Verlieten zij hun ware goden

Herboren wordt een oude ziel

Di destijds wel eervol viel

Christnbloed kleefde aan zijn staal

Eeuwenlang weerklonk zijn verhaal

In Wodans hal kreeg hij zijn zetel

Doch nu rijdt hij opnieuw vermetel

Om de verdoemden te verlossen

Zal hij treden in de duistere bossen

Het woud omgeven door een vuige mist

Die walmt van geboden en witte list

Maar heidens staal ontsteekt heilig vuur

En spoedig verdampt de mistige muur

Onversaagd betreedt hij de nevelen

Waar verlorenen zonder hoop prevelen

In naam des Zegevaders roept hij hen aan

Aarzelend komen zij rond hem tezaam

«Zijn jullie bereid

Je verloren eer te herwinnen?

De schandvlek der bekering

Voor altijd uit te wissen?

Volg mij en rijdt!

Volg mij terug naar de wereld!

Volg mij en rijdt!

Volg mij en wreek je zielen!»

Grimmig gejuich klinkt uit ondode kelen

Rijden zullen de verdoemden met velen

Vlees eens meer razen zij door de wolken

Hun staal weer de schrik der christenvolken

Kerken vergaan tot as en priesters sterven

Terwijl zij Hangbaard roemen en runen kerven

Het volk van de Hoge herwint het eigen hart

Na meer dan duizend jaren bittere smart

Hoog in de wolken

Kijkt een oog naar beneden

Tussen twee raven

Verschijnt een wrange lach

Hoog in de wolken

Ziet Hij neer op zijn kind’ren

Tussen twee wolven

Verschijnt een bittere grijns

Nascosto in profondità

Tra questo e l'altro mondo

Si trova un regno di ombre

La foresta dei dannati

Anime di guerrieri

Molto tempo fa è morto senza onore

Contaminato dall'acqua sacra

Hanno abbandonato i loro veri dèi

Reborn diventa una vecchia anima

Fu onorevole in quel momento

Il sangue di Christn si è aggrappato al suo campione

Per secoli la sua storia ha risuonato

Nella sala di Wodan si è seduto

Ma ora cavalca di nuovo audace

Per riscattare i dannati

Camminerà nei boschi oscuri

La foresta circondata da una foschia disgustosa

Che fuma con i comandamenti e lo stratagemma bianco

Ma l'acciaio pagano accende il fuoco sacro

E presto il muro nebbioso evapora

Imperterrito calpesta le nebbie

Dove il mormorio perduto senza speranza

Nel nome del Padre del Trionfo li invoca

Esitanti si raccolgono intorno a lui

"Sei preparato

Per riguadagnare l'onore perduto?

La macchia della conversione

Cancellare per sempre?

Seguimi e guida!

Seguimi nel mondo!

Seguimi e guida!

Seguitemi e vendicate le vostre anime!»

Tristi applausi risuonano dalle gole dei non morti

Ride sarà il dannato con molti

Carne ancora una volta infuriano tra le nuvole

Il loro acciaio di nuovo il terrore delle nazioni cristiane

Le chiese muoiono in cenere e i sacerdoti muoiono

Mentre si vantano di Hangbeard e scolpiscono le rune

Il popolo dell'Alto riacquista il proprio cuore

Dopo più di mille anni di amaro dolore

In alto tra le nuvole

guarda in basso con un occhio

Tra due corvi

Appare un sorriso ironico

In alto tra le nuvole

Guarda dall'alto in basso la corsa dei suoi figli?

Tra due lupi

Appare un sorriso amaro