Motevaghef - Dariush

وقتی به سفر رفتی دریای غزل خشکید

باغ قصه پر پر شد آسمان فرو بارید

وقتی به سفر رفتی

وقتی به سفر رفتی گریه عادتِ شب شد

هر پنجره ظلمت شد غم حکایت شب شد

وقتی به سفر رفتی

دنیا متوقف شد وقتی که سفر کردی

هر لحظه و در هر جا من منتظرم اما شاید که تو برگردی

وقتی که تو برگردی خانه میشود بیدار

گل میکند از دیدار خارِ سرِ هر دیوار

وقتی که تو برگردی اي عزیزِ بی تکرار

من جوانه خواهم زد میرسد بهار انگار

وقتی که تو برگردی

وقتی که تو برگردی جانِ تازه میگیرم

بیهوده نمیمانم بیهوده نمیمیرم

وقتی که تو برگردی وقتی که تو برگردی

وقتی که تو برگردی جانِ تازه میگیرم

بیهوده نمیمانم بیهوده نمیمیرم

وقتی که تو برگردی

دنیا متوقف شد وقتی که سفر کردی

هر لحظه و در هر جا من منتظرم اما شاید که تو برگردی

Quando hai viaggiato, il mare del lirismo si è prosciugato

Il giardino della storia era pieno e il cielo cadeva

Quando sei andato in viaggio

Piangere è diventata un'abitudine di notte quando sei in viaggio

Ogni finestra divenne buia, il dolore divenne il racconto della notte

Quando sei andato in viaggio

Il mondo si è fermato quando hai viaggiato

Sto aspettando sempre e ovunque, ma forse tornerai

Svegliati quando arrivi a casa

Fiorisce dalla spina nel fianco di ogni muro

Quando torni, tesoro unico

Germoglierò, la primavera sta arrivando

Quando ritorni

Quando tornerai, riceverò nuova vita

Non vivo invano, non muoio invano

Quando torni Quando torni

Quando tornerai, riceverò nuova vita

Non vivo invano, non muoio invano

Quando ritorni

Il mondo si è fermato quando hai viaggiato

Sto aspettando sempre e ovunque, ma forse tornerai