Gent - Diggy Dex, Linde Schöne

In de stad vandaag denken wij niet aan morgen

Normaal grijs, maar voor ons vrij van de wolken

En de pleinen die bevolken zich

Met de monsieurs en de mademoiselles die vrij van zorgen zijn

Tijd voor jou, tijd voor mij, wij zijn nu vrij

Het vleeshuis gepaseerd en rechtsaf bij de Rijn

Het van de paters die zich laafden aan drank

We keken naar de rivieren en zeiden «Wat mooi net als wij»

Net als wij

Net als wij

Net als wij

Ik zat mezelf net af te vragen

Als deze huizen konden praten

Wat waren de verhalen dan?

Wie hebben ze gezien en wie hen ook weer verlaten?

Wie oh wie bracht die magie naar deze stad?

Of misschien…

Ligt het aan jou en aan mij

Dat ik druis in de steden en zweef op de golven

Vol van jou, wil vergeten de pijn

En de tijd vergeet heel even ons

En bij jou zijn

Zo ver weg

Zo dichtbij

En we duiken dan zo de nacht in, maar de White Cat die is dicht

Is geen probleem, wij slenteren zo wel door dan tot het daglicht

En m’n hand is op de plek daar waar de palm van jouw hand is

Na die tien jaar is er blijkbaar veel meer wat er in het vat zit

Het is prachtig wat er omloopt in ons hoofd

En wij kijken naar de locals in Rococo, die daar ook zijn net als wij

Net als wij

Net als wij

Net als wij

Ligt het aan jou en aan mij

Dat ik druis in de steden en zweef op de golven

Vol van jou, wil vergeten de pijn

En de tijd vergeet heel even ons

En bij jou zijn

Zo ver weg

Zo dichtbij

Nella città di oggi, non pensiamo al domani

Normalmente grigio, ma senza nuvole per noi

E le piazze che si popolano

Con de monsieurs e de mademoiselles spensierate

Tempo per te, tempo per me, siamo liberi ora

Passato il macelleria e girare a destra al Reno

È dei padri che si abbandonavano al bere

Abbiamo guardato i fiumi e abbiamo detto «Che bello proprio come noi»

Come noi

Come noi

Come noi

mi stavo solo chiedendo

Se queste case potessero parlare

Quindi quali erano le storie?

Chi hanno visto e chi li ha anche lasciati?

Chi oh chi ha portato quella magia in questa città?

O forse…

Dipende da te e da me

Che ho guidato nelle città e galleggiato sulle onde

Pieno di te, voglio dimenticare il dolore

E il tempo ci dimentica per un attimo

E stare con te

Così lontano

Così vicino

E poi ci tuffiamo nella notte, ma il White Cat è chiuso

Nessun problema, cammineremo fino all'alba

E la mia mano è nel posto dove c'è il palmo della tua mano

Dopo quei dieci anni apparentemente c'è molto di più quello che è nel barile

È bello ciò che sta circolando nella nostra testa

E guardiamo i locali in Rococò, che sono anche lì proprio come noi

Come noi

Come noi

Come noi

Dipende da te e da me

Che ho guidato nelle città e galleggiato sulle onde

Pieno di te, voglio dimenticare il dolore

E il tempo ci dimentica per un attimo

E stare con te

Così lontano

Così vicino