Dwojaki koniec - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Rok się kochali, a wiek się nie widzieli

Zbolały serca, oboje na pościeli

Leży dziewczyna w komnacie swej na łożu

A kozak leży w dąbrowie na rozdrożu!

O!

nad dziewczyną rodziny całej płacze

A nad kozakiem, och!

siwy orzeł kracze

Oboje biedni, wnętrz ności ogień pali!

Cierpieli srodze, cierpieli i skonali

O!

nad dziewczyną po siole dzwony biją

A nad kozakiem po lesie wilki wyją

Kości dziewczyny grób zamkna'ł poświęcony

Kości kozaka bieleją na wsze strony

Hanno fatto l'amore per un anno e l'età non si è vista

I cuori dolevano, entrambi sulle lenzuola

La ragazza è sdraiata sul letto nella sua camera

E il cosacco giace nel bosco di querce al bivio!

DI!

piange per la ragazza di tutta la famiglia

E sopra il cosacco, oh!

aquila di truffatori grigi

Entrambi, poveretti, il fuoco è dentro!

Soffrirono gravemente, soffrirono e morirono

DI!

le campane suonano sul pavimento di sale sopra la ragazza

E sopra il cosacco nel bosco, i lupi ululano

La tomba della ragazza fu chiusa da una benedizione

Le ossa del cosacco diventano bianche in tutte le direzioni