Бунтар - Dzieciuki

Я шумлівы чарот, я мяцежны бунтар.

Я балота буджу гучным шумам.

У вадзе я жыву і абмыт дажджом хмар,

Але змоўкнуць ня дам сваім струнам.

Уздыму дух людзей, прабуджу іх ад сну —

Славу, будучнасьць я ім прарочу…

Я, мяцежны бунтар, клічу жыцьця вясну,

Клічу к працы свабоднай і творчай.

Як ня счуюць мяне, я мацней загуду,

Дам гучнейшы акорд песьні новай…

А каб змыць зь зямлі бруд, скалыхну я ваду,

Што дажджом налілася сьвінцовым.

Чаму ж вы, песьняры, што будзілі людзей,

Чуць ня хочаце песьні чарота?

Нашы песьні — наш кліч, бо адных мы грудзей,

Край адзін наш — то наша балота.

Дык шумі, як шумеў, велікан-ясакар,

Шапаці, сьпелы колас, у полі…

А я песьню сваю буду пець — я бунтар!

Буду клікаць народ свой да Волі.

Sono una canna rumorosa, sono un ribelle ribelle.

Sveglio la palude con un forte rumore.

Nell'acqua vivo e lavato dalla pioggia delle nuvole,

Ma non lascerò che i miei fili si chiudano.

Solleverò lo spirito delle persone, le sveglierò dal sonno -

Gloria, profetizzerò loro il futuro...

Io, un ribelle ribelle, chiamo la vita alla primavera,

Chiedo lavoro libero e creativo.

Se non mi sentono, urlerò più forte

Darò l'accordo più forte della nuova canzone...

E per lavare via la sporcizia dalla terra, scuoterò l'acqua,

Quella pioggia ha versato piombo.

Perché siete cantanti che svegliate la gente,

Non vuoi una canzone di canna?

Le nostre canzoni sono la nostra chiamata, perché siamo uniti,

La nostra terra è la nostra palude.

Quindi fai rumore, come fece il gigante yasakar,

Sussurro, un orecchio maturo, nel campo...

E canterò la mia canzone: sono un ribelle!

Chiamerò la mia gente a Volya.