Mosafer - Erfan

ی کار قدیمی

گفتم یکی از شعرای قدیمیم باید تو این البوم باشه

می‌خوام من بگم چند کلمه دلِ کتابم

بازم شب شده غم زده طلسم به خوابم

زندونه رویا ز پشت توری و دوری مهتاب

همواره باعث سکوت و کوریه شب‌هام

بازم ماه کامله شدن ابرا نقره‌ای

ریختم زهره دلمو به سفره ای‌

که دست تک مسافری ازش نمونه

بعد از پوسیدن تن‌ و بدنمم بمونه

میگی‌ چرا مسافر؟

نمی‌شه باشی‌ ثابت؟

نمی‌شه حیاتت بی‌ صدا، بمیری ساکت؟

هم من و هم تو تو مسیره بن‌بست

مسافر زمان و خیال تا لحظه ی خفتن

بازدید تمام عمرت ظرف یه چشمک

چشیدم از این کره ی دَوَران طعم قسمت

پلکات کیپه همن ولی‌ چشم دلت باز

تک لحظه‌ای آشکاراس هر چی‌ راز

میبینی‌ که هر چی‌ ورد رو لب نشسته بود

آتش ابد یا بهشت به اون وابسته بود

کتابه قصّه بود ریشه ای‌ توی حق نداشت

باغبان بی‌ وقفه تو مغزا علف هرزه‌ کاشت

ساقه ی جوونش شده درختی تنومند

برگاش با تنفسی خفه، زمینو در بند

ریشه ی یه سری سنّت‌ها رو باید کند

وگرنه کل عمرت تو یه خواب ناخودآگاه سپری می‌شه

و هیچ وقت هم بیدار نمیشی‌

تنها کسی‌ که میتونه این کارو بکنه خودتی

بیدار شی‌‌ و به آگاهی‌ برسی‌

ای کاش‌ای کاش از این خواب بپّرم

ریشهٔ هزار سالشو با دستام بکّنم

ایست قلب و رکود خون توی رگهام

شده باعثه خفگی، مانعه شیوع حرفام

همه چی‌ سیاه، صدا و سیما قطع

فوّاره خون از مچم پایان و بدنم سرد

بعد از غسل و دعا، کفن سفید و پاک

مثل پیله ابریشمی خفه به زیره خاک

از زمان بی‌ زبونیا لباتو دوختن

آزادی من و تو رو به طمع فروختن

اگه نباشم مدیره روح و نفس خودم

زندگی‌ بی‌ دلیل، نداره فایده بدن

اگه روزی زمانی‌ بخوان با خنجر

بگیرن سخنم و جای پاهام رو از من

با ضربات قطرات خونم رو جدول

میگم قصه ی زندگیمو تا پایان از اول

(می‌) کارم بذره دلمو تو دشت فکرا

از جوی خونم می‌کنم اون جوونه سیراب

آه، اون جوونه سیراب آه، اون جوونه سیراب

از جوی خونم می‌کنم اون جوونه سیراب

Vecchio lavoro

Ho detto che uno dei vecchi poeti deve essere in questo album

Voglio dire alcune parole dal cuore del mio libro

È di nuovo notte, triste, incanta il mio sonno

La prigione dei sogni dietro la rete e la distanza della luna

Di notte provoca sempre silenzio e cecità

Ancora una volta, la luna è piena di nuvole d'argento

Ho versato sulla tavola la Venere del mio cuore ‌

Che è l'esempio di un solo passeggero

Rimani nel mio corpo dopo la putrefazione

Dici perché un passeggero?

Non puoi essere riparato?

La tua vita non può essere silenziosa, morire in silenzio?

Sia tu che io siamo a un punto morto

Un viaggiatore del tempo e della fantasia fino al momento del sonno

Visita tutta la tua vita in un batter d'occhio

Ho assaporato il sapore di questo burro tondo

La coupé è la stessa, ma il tuo cuore è aperto

Ogni singolo momento svela il segreto di ogni cosa

Puoi vedere che tutto era su Word

Il fuoco eterno o il cielo dipendevano da esso

Il libro era una storia, non aveva radici nella verità

Il giardiniere piantava sempre erbacce nel cervello

Il giovane stelo di un grande albero

Bargash con il respiro soffocato, a terra e in reclusione

Deve sradicare una serie di tradizioni

Altrimenti, tutta la tua vita sarà trascorsa in un sogno inconscio

E non ti svegli mai ‌

L'unico che può farlo da solo

Risveglia l'oggetto e diventane consapevole

Vorrei potermi svegliare da questo sogno

Fammi radicare i mille anni con le mie mani

Insufficienza cardiaca e stasi di sangue nelle mie vene

Ha causato soffocamento, impedendo la diffusione delle mie parole

Tutto è nero, la radio e la televisione sono spente

La fontana di sangue dal mio polso finisce e il mio corpo è freddo

Dopo il bagno e la preghiera, il sudario è bianco e pulito

Come un bozzolo di seta che soffoca sul fondo della terra

Labbra cucite da tempo immemorabile

Libertà di vendere me e te avidamente

Se non sono il direttore della mia anima e del mio spirito

La vita senza motivo è inutile per il corpo

Se un giorno وان canta con un pugnale

Prendi la mia parola e prendi il mio posto

Spargi le gocce del mio sangue sul tavolo

Racconto la storia della mia vita fino alla fine dall'inizio

(Maggio) Il mio lavoro è il seme del mio cuore nella pianura dei pensieri

Bevo il sangue di quel giovane

Oh, quell'acqua giovane oh, quell'acqua giovane

Bevo il sangue di quel giovane