Aeineye Bi Baztab - Farshad

حقیقت باخت به خال گونه ی خیال

زلف ریخت دست گم شد توویِ کویِ مویِ یار

یه جمعیت دل خوش کردن به روشنی لامپ

همینان علت خیس شدن چشم های ماه

درس عبرتم، مست رحلتم

نحسم بخش تلخِ قستم

نفرین درد دقتم

همه چی تکراریه من پیِ کشف حیرتم

بی ارزشم وقتی همه غرق رنگ قیمتن

حقیقت باخت به خال گونه ی خیال

زلف ریخت دست گم شد توویِ کویِ مویِ یار

کاش از پارچه های پارگی رو یاد گرفته بودم

که اینطوری چهل تیکه نشم لای تَرکهام

کاش یکی بیاد روی صورت من ها کنه

یخ اندوهگین روح منو وا کنه

کاش یکی بیاد که بدون شکستن من

پرونده ی همه دیده هامو تا کنه

کاش خودتون و توو من توان دیدن بود

کاش میوه ی آینه ها برای چیدن بود

کاش توو قعر توو داریِ شیشه گونگی ام ازم رد می شدین

تصویرتون خط نمی انداخت رو پیشونیم

کاش، کاشکی هام کاش قدری کم بشن

کمدین بودین جلوم رسم خندیدن بشم

تصویری ازتون نیست ناراحتم توویِ جولانگاهم

من آیینه ی بی بازتابم

چهارستون چهارتا مفصلم چوبی ان شل ان

در انتظار جدایی ان درد می کنه

پیچ پس گردنم

شِکوه از وزن سنگینم به دیوارها میبره

پیچم درد می کنه

می بینم تلألو نورو ولی انعکاسی ندارم

به زدن چشم اعتقادی ندارم

متهم به مغز دیده هام توو دادگاهم

خودت و توو من ندیدی قلبم درد میکنه

توو کاروان آینه ها با خاطرات از شاعرانه هاشون

منم ازدحام مانع های تصاویر ثبت نشده

توو خالیه جاودانه هام حافظم درد میکنه

بازتابی نداشتم پس هرطور خواستی تازوندی

تابوندی، نشکستم، چون مرامِ بریدن توو بازوم نی

من تموم لحظه هات و حس کردم

فکر میکردی نفهمیدم این وضعیت آروم نی

منصفانه نی انصاف توو این قانون نی

La verità perduta per la talpa dell'immaginazione

Zelf ha perso la mano e si è perso tra i capelli del mio amico

Una folla che acclamava alla luce di una lampada

Questo è il motivo per cui gli occhi della luna sono bagnati

La mia lezione, la mia morte da ubriaco

Nahsem è la parte amara di Qastam

Maledici il dolore della mia attenzione

Tutto si ripete, cerco la scoperta della sorpresa

Sono inutile quando tutti affogano in colori costosi

La verità perduta per la talpa dell'immaginazione

Zelf ha perso la mano e si è perso tra i capelli del mio amico

Vorrei aver saputo dei tessuti strappati

Che non lascio quaranta pezzi così

Vorrei che qualcuno venisse a farlo sulla mia faccia

Il triste ghiaccio della mia anima

Vorrei che qualcuno venisse senza spezzarmi

Piega tutti i file che ho visto

Vorrei che io e te potessimo vederci

Vorrei che i frutti degli specchi fossero da raccogliere

Vorrei che tu mi passassi nelle profondità del mio stupido bicchiere

La tua foto non ha tracciato una linea sulla nostra fronte

Vorrei, vorrei che i miei desideri diminuissero un po'

Eri un comico, ridevo davanti a me

Non c'è nessuna tua foto, sono triste che tu sia nel mio cuore

Sono uno specchio senza riflesso

I quattro pilastri sono lignei e sciolti

Fa male in attesa della separazione

La vite dietro il mio collo

La gloria del mio peso elevato mi porta alle mura

Mi fa male il polso

Vedo la luce, ma non ho un riflesso

Non credo nell'ammiccamento

Ho visto l'imputato in tribunale

Non mi hai visto, mi fa male il cuore

Nella carovana degli specchi con i loro ricordi poetici

Sono una folla di ostacoli, immagini non registrate

Sei vuoto, il mio cuore eterno fa male

Non ho avuto alcun feedback, quindi puoi farlo come vuoi

Tabundi, non mi sono rotto, perché non voglio tagliarti il ​​braccio

Ti ho sentito in ogni momento

Pensavi che non capissi questa situazione

Non c'è equità in questa legge