Naame - Farshad

هی بیاین اینجا بیاین اینجا

به گذشتتون نامه بنویسین

قول میدم به دستتون میرسه

باورتون نمیشه امتحانش مجانیِ

وقتی که اینو میخونی من توو زمانی دورم

یخبندونم دور از بهاری بودن

بویی به مشامم میرسه که حس میکنم غرق خونم

ولی توو دنیای تو مث نردبونم

منو ندیدی و نمیشناسی ولی میخوای مثِ من شی

من پر از خاطره هایی أ توئم

تموم روز هات روی تنم تتوئن

نتونستم ترک کنم حسرتتو نخورم

دلم خوشه یه روزی دنیای بدون تو ولم کنه

نهال خوش روزگارت حالا درخت شده

و این قصه خوندن داره

حال و هوای هوس تشنه بودن داره

به اینجا رسیدنم نبوده تقصیرِ

چپ یا ستاره ها حاکی با تاریکی درگیره

جوابا توو ترافیکِ حادثه ها گمن

سوال ها دلیل طرح فاصله ها شدن

تو نقش اول نمایش درام تراژیکی

به قلم خودتی درست و غلط و قبر کفن خودتی

سپیده ی سرگردونی به دنیال صبحتی

توو آسمونایی بی طلوع

مسافر ابرا گاهی مرطوب گاهی میباری

غصه نخور اسلحه تاب و توان شلیکتو نداره

باروتتو حفظ کن غصه نخور

به دستور پادشاه سرزمین بزدلان

نترسیدن گناهه توبه نکن خودتو نکش

صفی توو انتظارن از روحت تغذیه کنن واسشون

لقمه نشو!

وقتی که نزدیک میشی به واژگونی

آجرهای ریخته خوشحال میشن کنارشونی

استواری فقط ادای دیوارای ریختس

اونا نمیخوان ببین که تو یه ساختمونی

تو از سنگ ریزه های ریخته ی کوه امید

کاخی خواهی ساخت به نام ناامیدی

کج و مَعوج آسیب دیده ی حبس زندان عادت

ولی نیازمند سقف واسه ادامه دادن

کور کن پنجره های دیوار کاخ تو

مکنده های درون از بیرون میان سراغ تو

درو باز کن ولی فقط واسه کسی که

از پشت دیوار دید روشنیِ چراغتو

انزجارت حاکی از صدماته

یا صدمات راوی انزجارت

ehi vieni qui vieni qui

Scrivi una lettera al tuo passato

Ti prometto che lo otterrai

Non puoi credere che sia gratis da provare

Quando leggi questo, sono lontano

Il mio gelo è lontano dalla primavera

Sento un odore che mi fa sentire come se stessi annegando nel sangue

Ma nel tuo mondo, io sono come una scala

Non mi hai visto e non mi conosci, ma vuoi essere come me

Sono pieno di ricordi di te

Tutta la tua giornata è tatuata sul mio corpo

Non potevo andarmene senza rimpiangere te

Vorrei vedere il mondo senza di te un giorno

L'alberello dei tuoi bei tempi ora è diventato un albero

E questa storia va letta

Ha voglia di avere sete

Non è colpa mia se sono arrivato qui

La sinistra o le stelle indicano che è coinvolta nell'oscurità

Le risposte si perdono nel traffico degli incidenti

Le domande sono la ragione per disegnare le lacune

Nel ruolo principale di un dramma tragico

Giusto e sbagliato dalla tua stessa penna e dalla tomba del tuo sudario

L'alba del vagabondaggio di Danyal Sobhti

Sei il cielo senza sorgere

Nubi, a tratti umide, a tratti piovose

Non essere triste, la pistola non ha la forza di spararti

Risparmia la tua polvere da sparo, non essere triste

Per ordine del re della terra dei codardi

Non avere paura è peccato, non pentirti, non ucciderti

La tua linea sta aspettando che si nutrano della tua anima

Non mordere!

Quando ti avvicini al ribaltamento

I mattoni che cadono sono felici di essere accanto a loro

La robustezza è solo la prestazione delle pareti di Riches

Non vogliono che tu veda che sei un edificio

Sei dai ciottoli della montagna della speranza

Costruirai un palazzo in nome della disperazione

Le storte e le storte danneggiate dalla prigionia dell'abitudine

Ma serve un tetto per continuare

Acceca le finestre del muro del tuo palazzo

I fessi vengono da te dall'esterno

Apri la porta, ma solo per qualcuno che

Ha visto la luce della tua luce da dietro il muro

Il disgusto indica una ferita

o le ferite di disgusto del narratore