Dromedaris - Frank Boeijen

Vannacht werd ik wakker

En hoorde jouw hese stem

Je zat te eten aan de tafel

Het was toen al bekend

Je hebt zolang voor haar gezorgd

Elke dag weer opnieuw

Ik bezocht je geboortestad

Wilde weten waar je vandaan kwam

Volgde het spoor naar het noorden

Daar vlakbij die grote stad

Een leven in één eeuw

Hoor de golven ruisen

Bij de Dromedaris van Enkhuizen

Een baken op het land

Voor de verdwaalden in de nacht

Een haven voor de schepen

Terug van de zeven wereldzeeën

Het was een plotseling afscheid

Op die heldere zondagmorgen

Ik ben geen zoon meer

Maar koester het kind

In bezit van zoveel woorden

Die ik verlies in de wind

De tekening van de Dromedaris

De droom die daar is

Voor alle broeders en zusters

Voor alle vrienden en bekenden

Voor alle geliefden en minnaressen

Voor alle voorbijgangers en bewonderaars

Voor alle zielsverwanten en elke drinkebroeder

Voor alle weldoeners en luisteraars

Hoor de golven ruisen

Bij de Dromedaris van Enkhuizen

Een baken op het land

Voor de verdwaalden in de nacht

Een haven voor de schepen

Terug van de zeven wereldzeeën

Ik zou verliefd kunnen zijn

Wat we delen is de liefde

Voor de taal en de tekens

Van de ziel denk je niet

Iets verderop praat een Amerikaan

Over geweld en aandelen

We kunnen hem hier verstaan

En mijn lief spreekt haar vriendin

Het regent in Holland

Vanmiddag hebben wij vrienden gemaakt

We kenden niet eens de taal

Maar met handen en voeten

En een betoverende glimlach

Werd ons hart veroverd

Ik hoor overal muziek

Daarom is het beter als ik slaap

En droom van stille landen

Of van Holland waar een huis staat

Dit is een uitnodiging

Je bent welkom

Je weet waar je me kunt vinden

In 't Paleis bij Frank

Naast de bar van Anita

In de benedenstad

Misschien zingen we een lied

Ieri notte mi sono svegliato

E ho sentito la tua voce rauca

Stavi mangiando a tavola

Si sapeva già allora

Ti sei preso cura di lei per così tanto tempo

Ogni giorno di nuovo

Ho visitato la tua città natale

Volevo sapere da dove vieni

Ha seguito il sentiero verso nord

Vicino a quella grande città

Una vita in un secolo

Ascolta le onde che si infrangono

Al dromedario di Enkhuizen

Un faro sul territorio

Per chi si perde nella notte

Un porto per le navi

Di ritorno dai sette oceani

È stato un addio improvviso

In quella luminosa domenica mattina

Non sono più un figlio

Ma ama il bambino

Possedere così tante parole

Che perdo nel vento

Il disegno del dromedario

Il sogno che c'è

Per tutti i fratelli e le sorelle

Per tutti gli amici e conoscenti

Per tutti gli amanti e le amanti

Per tutti i passanti e gli estimatori

Per tutti gli spiriti affini e ogni fratello che beve

Per tutti i benefattori e gli ascoltatori

Ascolta le onde che si infrangono

Al dromedario di Enkhuizen

Un faro sul territorio

Per chi si perde nella notte

Un porto per le navi

Di ritorno dai sette oceani

Potrei essere innamorato

Quello che condividiamo è amore

Per la lingua e i personaggi

Non pensi all'anima

Poco più avanti parla un americano

A proposito di violenza e condivisioni

Possiamo capirlo qui

E la mia cara parla la sua amica

Sta piovendo in Olanda

Questo pomeriggio abbiamo fatto amicizia

Non conoscevamo nemmeno la lingua

Ma con mani e piedi

E un sorriso incantevole

I nostri cuori sono stati conquistati

Sento musica ovunque

Ecco perché è meglio se dormo

E sogno paesi silenziosi

O dell'Olanda dove c'è una casa

Questo è un invito

Prego

Sai dove trovarmi

A palazzo con Frank

Accanto al bar di Anita

Nella città bassa

Forse canteremo una canzone