Muze - Frank Boeijen

Het spijt me liefste

Maar ik heb nu geen tijd

De muze roept me

Ik gehoorzaam haar altijd

Denk maar niet dat ze jou bedreigt

Ze gelooft niet in bezit

Maar wel in mij

Vreemd hoe dat gaat

Ik geef om jou en ik geef om haar

Vreemd vind je niet

Je bent zo mooi

En haar gezicht

Ken ik niet

Het spijt me liefste

Maar ik heb nu geen tijd

Ze geeft me geen liefde

Muziek is wat ik krijg

Misschien ben jij het lichaam zij de geest

Niets dat ik kan doen

Altijd zo geweest

Vreemd hoe dat gaat

Ik geef om jou en ik geef om haar

Vreemd vind je niet

Je bent zo mooi

En haar gezicht

Ken ik niet

mi dispiace cara

Ma adesso non ho tempo

La musa mi sta chiamando

Le obbedisco sempre

Non pensare che ti minacci

Lei non crede nel possesso

Ma dentro me

Strano come va

Ci tengo a te e ci tengo a lei

Non pensi che sia strano

Sei così bello

E la sua faccia

Non lo so

mi dispiace cara

Ma adesso non ho tempo

Lei non mi dà amore

La musica è ciò che ricevo

Forse tu sei il corpo, loro sono la mente

Non posso fare niente

Sempre stato

Strano come va

Ci tengo a te e ci tengo a lei

Non pensi che sia strano

Sei così bello

E la sua faccia

Non lo so