Onschuld - Frank Boeijen

Ik denk aan die tijd van idealen

Aan die tijd waarin alles kon

toen de wereld nog verdeeld was

In oost en west

Het was zo duidelijk wie goed was

En zo duidelijk wie slechte

Maar nu de waarheid aan het licht komt

Er bestaat geen goed of slecht

Dan weet ik wat het is Dan dringt het tot me door

Het is niet de wereld

Maar ik die de onschuld verloor

Wanneer wanneer kwam dat moment

Wanneer vond dat plaats

Wanneer ben ik onderweg

Ik geloofde in waarheid

Ik geloofde in heldendom

Ik geloofde in vriendschap

En dacht dat eerlijkheid bestond

Maar natuurlijk ik leefde in dromen

Ik wou dat ik dat nog kon

Soms heel even als ik naar jou kijk

Zie ik dat het ooit bestond

Dan weet ik wat het is Dan dringt het tot me door

Het zijn niet de anderen

Maar ik die de onschuld verloor

Wanneer wanneer kwam dat moment

Wanneer vond dat plaats

Wanneer ben ik onderweg

de onschuld kwijtgeraakt

Was het de mislukking

Na een succes

Of het verraad van ee ngoede vriend

Waren het de nachten van slapeloosheid

Na de dag dat jij mij verliet

Was het de vlucht in roekeloosheid

En in alles wat verboden is Nee, het was de aanblik op die morgen

In de spiegel, mijn gezicht

Toen toen wist ik wat het was

Toen drong het tot me door

Dat ik door de jaren heen

Zo onschuldig ben geweest

Zolang zolang bleek ik een kind

En het komt nog vaakterug

Maar over het algemeen

Verliest de onschuld haar geduld

Toen toen op dat moment

Was er geen weg terug

Want door de jaren heen

Verandert onschuld in schuld

Want door de jaren heen

Verandert onschuld in schuld

Penso a quel tempo di ideali

A quel tempo in cui tutto era possibile

quando il mondo era ancora diviso

In Oriente e in Occidente

Era così chiaro chi era bravo

E così chiaro chi è cattivo

Ma ora la verità sta venendo alla luce

Non c'è buono o cattivo

Allora so che cos'è Poi mi viene in mente 

Non è il mondo

Ma io che ho perso l'innocenza

Quando quando è arrivato quel momento

Quando ha avuto luogo

Quando sono in viaggio

Ho creduto nella verità

Ho creduto nell'eroismo

Ho creduto nell'amicizia

E pensavo che l'onestà esistesse

Ma ovviamente ho vissuto nei sogni

Vorrei ancora poterlo fare

A volte per un momento quando ti guardo

Vedo che una volta esisteva

Allora so che cos'è Poi mi viene in mente 

Non sono gli altri

Ma io che ho perso l'innocenza

Quando quando è arrivato quel momento

Quando ha avuto luogo

Quando sono in viaggio

innocenza perduta

È stato il fallimento?

Dopo un successo

O il tradimento di un buon amico

Erano le notti dell'insonnia

Dopo il giorno in cui mi hai lasciato

Era la fuga nell'incoscienza

E in tutto ciò che è proibito No, era la vista di quella mattina

Nello specchio, la mia faccia

Allora ho capito cos'era

Poi mi è venuto in mente

Che io durante gli anni

Sono stato così innocente

Finché ho scoperto di essere un bambino

E spesso ritorna

Ma in generale

L'innocenza perde la pazienza

Poi poi in quel momento

Non c'era modo di tornare indietro

Perché negli anni

Trasforma l'innocenza in colpa

Perché negli anni

Trasforma l'innocenza in colpa