Ulice Nienawiści - Frontside

Codzień, codzień ulicą w dół

Oczy szybko błąkają się po ścianach

Odwracam głowę gdy pęka szkło

Kocham te miejsca ich dźwięk

To moja, krwawa czerwień ceglanych murów

W kontraście z błękitem mundurów

Śmiejąc im się w twarz zaczynam widzieć

Nie lękam się miejsca i słów

Czuję się odprężony i silny bo wiem

Na co stać to miejsce i na co stać mnie

Moja specjalność to dzikie kłopoty

Zgrabne tyłeczki wpatrzone w niebo

Nie lękam się

Bo wiem

Na co stać mnie

Razem z ulicą tworzymy rodzinę

Stalowy pręt mocno ściskam w dłoni

O każdy dzień znów muszę się bić

Ulica jest zbyt piękna żeby zginąć

Co druga brama skazana na śmierć

Dzieciaki dla których piłka jest matką

Nadejdzie czas gdy wypróbują broń

Nie lękam się

Bo wiem

Na co stać mnie!

Ogni giorno, ogni giorno per strada

Gli occhi vagano rapidamente sui muri

Giro la testa mentre il vetro si rompe

Adoro questi posti, il loro suono

Questo è il mio dannato muro di mattoni rossi

In contrasto con il blu delle divise

Ridendo in faccia comincio a vedere

Non ho paura del luogo e delle parole

Mi sento rilassato e forte perché lo so

Cosa può fare questo posto e cosa posso fare io

I guai selvaggi sono la mia specialità

Mozziconi formosi che fissano il cielo

non sono spaventato

Perché lo so

Cosa posso fare

Insieme alla strada, creiamo una famiglia

Afferro saldamente l'asta d'acciaio nella mia mano

Devo combattere di nuovo per ogni giorno

La strada è troppo bella per morire

Ogni secondo cancello è condannato a morte

Ragazzi per i quali la palla è la madre

Verrà il momento in cui proveranno le armi

non sono spaventato

Perché lo so

Cosa posso fare!