Sommer - Godewind

De Dage warn nu wedder länger,

Dat Fröhjohr keem düt Johr recht laat.

De Luft ward nu weeker, deit nich mehr so weh,

Dat Leben wakt överall op.

Wo harn sick den Lüüd bloß verstocken?

Se weern doch so lang nich to sehen.

As hett eener roopen, sind all op de Been,

Un keeneen hölt dat binnen.

Kummt de Sommer,

Bringt he een Koffer vull Farben mit;

Un de Biller wohnen denn in dien Erinnerung,

Bet he wedderkummt.

Nu hört man weer Larm op de Straaten,

Dat weer mi uk veel to lang still.

Een anner Tied treckt alles in sein Bann,

Wat jeder uk ganz dütlich föhlt.

Un keener wüll dat nu versühmen,

To lang hebben wi all dor op luurt.

Nu heet dat na vörn — nich torüchtosehn,

Weil he nich ewig duurt.

Drum nutz ick jede Dag, solang dat geiht,

Bet denn de Harfs weer kummt un nüe Farben seiht.