Caladan - Golin, DJ Te

Wyrusz ze mną w podróż do miejsca i czasów

Gdy niewinne uśmiechy nie schodziły nam z twarzy

Nikt wtedy nie myślał że trafimy do piachu

Pełni ekscytacji co dalej się wydarzy

Czas przeciekł przez palce jak wody Caladanu

Wówczas najlepszym planem było nie mieć planu

Dziś do tego sięgasz jak do głębi oceanu

Twardo stąpaj po ziemi o miękkim lądowaniu

Nawet nie myśl by coś komuś udowadniać

Myślisz że to dno a tu otwiera się zapadnia

Dzieciństwo nam pękło jak nadmuchany balon

Wieczna presja by sprostać oczekiwaniom

I tak jesteś pod ścianą, nie blokuj drogi zmianom

Jednego bądź pewien: nic nie będzie takie samo

Los, bóg, przeznacznie — jak to nazwać nie wiem

Niważne gdzie jesteś, to idzie po ciebie

Ja nie jestem stąd i nigdy nie będę

Życie dobrowolnie może toczyć się beze mnie

Niby moje miejsce ale tylko na moment

Tęsknię za Caladanem

Tęsknię za moim domem

Ojczyzna to coś więcej niż tylko twój paszport

Wyjedziesz to skumasz, nie masz jej na własność

Tego skąd pochodzę nie da się ze mnie wyplenić

Caladan mam w oczach w błękicie moich źrenic

Drzewo Afrydów zostało wyrwane z ziemi

Pozbawione korony, gałęzi i korzeni

Starych drzew się nie przesadza, młodych nie podlewa

Jeśli im zależy, będą o wodę zabiegać

Jadąc srebrną łyżką, nie myśląc o pokarmie

Milczenie było złotem, słowa stają w gardle

Kiedy o tym myślę, odczuwam nostalgię

Wszystko ma granice, nawet bycie imigrantem

Nie wiem czego szukasz, na pewno coś znajdziesz

Godziny poszukiwań odmienią cię na zawsze

Mój dom jak sen co znika o poranku

Utracony raj widać dopiero z dystansu

Ja nie jestem stąd i nigdy nie będę

Życie dobrowolnie może toczyć się beze mnie

Niby moje miejsce ale tylko na moment

Tęsknię za Caladanem

Tęsknię za moim domem

Vieni con me in un viaggio verso un luogo e un tempo

Quando i sorrisi innocenti non hanno lasciato i nostri volti

Nessuno pensava allora che saremmo finiti nella sabbia

Pieno di entusiasmo per ciò che accadrà dopo

Il tempo gli scivolava tra le dita come le acque di Caladan

Allora, il miglior piano era non avere un piano

Oggi lo raggiungi come nelle profondità dell'oceano

Tieni i piedi ben saldi a terra con un atterraggio morbido

Non pensare nemmeno di dimostrare qualcosa a nessuno

Pensi che questo sia il fondo, e qui si apre una botola

La nostra infanzia è esplosa come un pallone gonfiato

Pressione eterna per essere all'altezza delle aspettative

E così sei contro il muro, non bloccare la strada ai cambiamenti

Una cosa è certa: niente sarà più come prima

Destino, dio, destino: non so come chiamarlo

Non importa dove ti trovi, sta arrivando per te

Non sono di qui e non lo sarò mai

La vita può continuare volontariamente senza di me

Come casa mia, ma solo per un momento

Mi manca Caladan

mi manca casa mia

La patria è più di un semplice passaporto

Te ne vai, lo avrai, non lo possiedi

Da dove vengo non può essere sradicato da me

Ho Caladan negli occhi nell'azzurro delle mie pupille

L'albero di Aphrids è stato sradicato dal suolo

Senza corona, rami e radici

I vecchi alberi non vengono ripiantati, i giovani non vengono annaffiati

Se gli importa, chiederanno acqua

Mangiare con un cucchiaio d'argento, senza pensare al cibo

Il silenzio era d'oro, le parole si bloccano in gola

Quando ci penso, provo nostalgia

Tutto ha dei limiti, anche essere un immigrato

Non so cosa stai cercando, sono sicuro che troverai qualcosa

Ore di ricerca ti cambieranno per sempre

La mia casa è come un sogno che scompare al mattino

Il paradiso perduto può essere visto solo da lontano

Non sono di qui e non lo sarò mai

La vita può continuare volontariamente senza di me

Come casa mia, ma solo per un momento

Mi manca Caladan

mi manca casa mia