Johnny, Mijn Pony -

Ik had m’n kamer altijd boordevol met beesten

Daar is wat afgepiept, geblaft en gemiauwd

En ik hield echt van ze, tenminste, van de meeste

Ik ben niet iemand, die van iedereen maar houdt

En nu heb ik al een jaar m’n eigen pony

Da’s wel wat anders dan een pad of hagedis

En ben ik nu bij, zo heet-ie, bij mijn Johnny

Dan voel ik pas wat echte liefde is

Hoor je mij toevallig praten over Johnny

Heb ik het niet over een jongen van m’n klas

Nee, dan praat ik uitgebreid over m’n pony

Die me liever is dan Bertus, Bob of Bas

Die me Peter van hiernaast zelfs doet vergeten

Maar of dat over twee jaar nog zal zijn

Ik weet het niet en 'k wil het ook niet weten

Ach… over twee jaar is m’n pony toch te klein

't Is zoveel meer nog dan een dier om op te rijden

Ik sta soms uren lang gewoon maar bij het hek

Je roept maar: «Johnny» en hij staat al bijna bij je

En legt dan zo dat kleine koppie in je nek

En dan kroel ik hem zo zachtjes door z’n manen

En word dan warm, maar ik weet echt niet van wat

Ik voel me rijk, maar tegelijk, voel ik m’n tranen

Dat heb ik bij een jongen nooit gehad

Hoor je mij toevallig praten over Johnny

Heb ik het niet over een jongen van m’n klas

Nee, dan praat ik uitgebreid over m’n pony

Die me liever is dan Bertus, Bob of Bas

Die me Peter van hiernaast zelfs doet vergeten

Maar of dat over twee jaar nog zal zijn

Ik weet het niet en 'k wil het ook niet weten

Ach… over twee jaar is m’n pony toch te klein

Ho sempre avuto la mia stanza piena di animali

Ci sono stati alcuni segnali acustici, abbaiare e miagolare

E li amavo davvero, almeno la maggior parte di loro

Non sono una persona che ama tutti

E ora ho il mio pony da un anno ormai

Questo è qualcosa di diverso da un rospo o una lucertola

E ora sono con, così si chiama, con il mio Johnny

Solo allora sento cos'è il vero amore

Ti capita di sentirmi parlare di Johnny

Non sto parlando di un ragazzo della mia classe

No, allora parlo a lungo del mio pony

Chi sono piuttosto io di Bertus, Bob o Bas

Il che mi fa persino dimenticare Peter della porta accanto

Ma sarà ancora così tra due anni?

Non lo so e non voglio saperlo

Beh... tra due anni il mio pony sarà comunque troppo piccolo

È molto più di un animale da cavalcare

A volte sto al cancello per ore e ore

Tu basta gridare: «Johnny» e lui è quasi quasi con te

E poi ti mette quella testolina sul collo

E poi lo accarezzo così dolcemente attraverso la sua criniera

E poi mi riscaldo, ma davvero non so da cosa

Mi sento ricco, ma allo stesso tempo sento le mie lacrime

Non l'ho mai fatto con un ragazzo

Ti capita di sentirmi parlare di Johnny

Non sto parlando di un ragazzo della mia classe

No, allora parlo a lungo del mio pony

Chi sono piuttosto io di Bertus, Bob o Bas

Il che mi fa persino dimenticare Peter della porta accanto

Ma sarà ancora così tra due anni?

Non lo so e non voglio saperlo

Beh... tra due anni il mio pony sarà comunque troppo piccolo