Krystyno - Mikromusic

Zmarnowanych tyle mięs, brokatów i ryżu

Który miał na włosach lśnić do białego świtu

Zimny bigos przeżarł się, wódka zagrzała

Tusz rozmazał szczere łzy ulgi i wstydu

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Bibuły pod sufitem schną, po oparach potu

Pań, co w kuchni boży dzień warzyły barszczu

Z balonów oddech zszedł ostatni, smutnie opadły

Na stoły, gdzie już muchy jedzą stosy krokietów

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Krystyno, nigdy nie będę twoją synową

Krystyno, nigdy nie będziesz moją teściową

Tanta carne, glitter e riso sono stati sprecati

Che avrebbe dovuto brillare sui suoi capelli fino all'alba

Il freddo bigos è stato masticato, la vodka era calda

L'inchiostro macchiava sincere lacrime di sollievo e vergogna

Krystyna, non sarò mai tua nuora

Krystyna, non sarò mai tua nuora

Le carte assorbenti sotto il soffitto si asciugano dai fumi del sudore

Signore, che preparavano il borsch in cucina nel giorno di Dio

L'ultimo respiro ha lasciato i palloncini, purtroppo è caduto

Per i tavoli dove le mosche stanno già mangiando pile di crocchette

Krystyna, non sarò mai tua nuora

Krystyna, non sarò mai tua nuora

Krystyna, non sarò mai tua nuora

Krystyna, non sarai mai mia suocera