Nazm - Mohsen Namjoo

چیزی نظیر آتش در راه های ماندگار

روح است در سُخابه و اَفغانم آرزوست

جان بی شُغابه از در انکار می‌رود

خامُش دل می‌دهم، می‌گذرم

من با لباس دژبانی، سست و بی طمع

از میان مردم مست می‌گذرم

سر را به چه می‌افشانی ای مرد بی ولع؟

مهم نیست می‌گویم و می‌گذرم

نظم می‌ماند از من

پشت سبزیِ کاغذی که می‌ماند از من

سَلخ پُخته چنگ چُغلانِشمند می‌اندازم

و سرکُشانه مولازوروَش میمیرم و

مرگ می‌ماند از من

ساژه می‌ماند، یانِش می‌ماند و ما نیستیم

میان دستان سالانتور روزگار بی دلیل می‌میریم

واژه می‌ماند

واش می‌ماند از ما

شاش می‌ماند از ما

کاغانه کوله گنج می‌ماند از ما

ماسیانه شناور شعر شاکالتوس می‌ماند از ما

و ما مزمزه می‌ماند از ما و ما مزمزه می‌ماند از ما

و ما مزمزه می‌کنیم تراوش چاغالکونابش‌مند را

تجربه بیسیده لاک می‌کنیم

نظم می‌ماند از من

مرگ می‌ماند از من

وارطان سخت نگفت

یک دم در این ظلام

درخشید و جَست و رفت… اروپا، پناهنده شد

Qualcosa come il fuoco in modi durevoli

L'anima desidera ardentemente a Sukha e in Afghanistan

L'anima incontrastata è negata

Mi sento in silenzio, passo

Indosso un vestito attillato, ampio e goloso

Passo attraverso persone ubriache

A cosa stai lanciando la testa, uomo avido?

Non importa cosa dico e passo

L'ordine resta con me

Dietro i verdi di carta che restano di me

Lancio la mazza cotta

E morirò ribelle

La morte resta con me

Resta il soggetto, resta l'oggetto e noi no

Moriamo senza motivo nelle mani di Salantor

La parola resta

Wash resta con noi

Il piscio rimane da noi

Il sacchetto di carta del tesoro rimane da noi

La mascherata fluttuante della poesia di Shakaltus rimane di noi

E lo gustiamo, lo gustiamo, e lo gustiamo, lo gustiamo

E gustiamo lo scarico emulsionante dei carboni

Verniciamo l'esperienza

L'ordine resta con me

La morte resta con me

Vartan non ha detto duro

Una coda in questa oppressione

Brillò e viaggiò in Europa, divenne un rifugiato