Moja pieszczotka - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Moja pieszczotka gdy w wesołej chwili

Pocznie szczebiotać i kwilić i gruchać:

Tak mile grucha, szczebioce i kwili

Że nie chcąc słówka żadnego postradać

Nie śmiem przerywać, nie śmiem nie śmiem odpowiadać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

Lecz mowy żywość gdy oczki z apali

I pocznie mocniej jagody różować

Perłowe ząbki błysną śród korali:

Ach!

wtenczas śmielej w oczęta poglądam

Usta pomykam i słuchać nie żądam

Tylko całować, całować, całować, całować

La mia carezza quando in un momento felice

Comincerà a cinguettare, piagnucolare e tubare:

Tuba così piacevolmente e chiacchiera e piagnucola

Che non voler perdere una parola

Non oso fermarmi, non oso rispondere

E voglio solo ascoltare, ascoltare, ascoltare

E voglio solo ascoltare, ascoltare, ascoltare

Ma vivacità di parola quando gli occhi degli apali

E inizierà a rosare di più le bacche

I chiodi di garofano brillano tra le perline:

Ah!

allora sembro più audace nei miei occhi

Salto le labbra e non pretendo di ascoltare

Basta baciare, baciare, baciare, baciare