Djöflasnaran - Pascal Pinon

Eitt sinn ég fann þessa ógnarþrá

Að vera eitt og skilja við annað

Hugurinn tók mig og ég fór að sjá

Allt sem ég vildi og þráði var bannað

Því tíminn stríðir á móti mér

Og engu fæ ég um neitt að ráða

Eitt sár er gróið og annað er

Að vaxa og dafna þar inn í mér

Svo langt er liðið af lífinu

Að ekki er nema von að mér hraki

Ég reyni að gleyma, það sorglega er

Að enn kann ég ei að sleppa taki

En hjartað ræður og hjartað fer

Ávallt sínar eigin leiðir

Og hvað sem verður og hvað sem ber

Vonin vakir og lifir í mér

Una volta ho sentito questo bisogno di minacciare

Essere uno e capirne l'altro

La mente mi ha preso e sono andato a vedere

Tutto ciò che volevo e volevo era proibito

Perché il tempo è contro di me

E non ho alcun controllo su niente

Una ferita è guarita e un'altra lo è

Per crescere e prosperare lì dentro di me

Finora, la vita è passata

Che c'è solo speranza per la mia guarigione

Sto cercando di dimenticare, è triste

Che ancora non so come lasciar andare

Ma il cuore comanda e il cuore va

Sempre a modo loro

E qualunque cosa accada e qualunque cosa porti

La speranza si risveglia e vive in me