Radom -

Znowu siedzę na tej ławce, znowu patrzę na ten świat

Jakbym nigdy nie wyjechał, jakby zawsze było tak

I choć tyle się zdarzyło, i choć prawie wszystko mam

Czasem tęsknię tak, czasem czegoś mi brak

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, co powiedziałbym?

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, to powiedziałbym

Że choć wszystko mam, czasem tęsknię tak, czasem bardzo chcę

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

Tu gdzie wszystko się zaczęło, tu gdzie był mój cały świat

Tutaj była pierwsza miłość, pierwsza strata, pierwszy strach

Znowu siedzę na tej ławce, wspominam tamten czas

I jeszcze tyle chcę, jeszcze tyle mi brak

W tym dziwnym mieście, gdzie największe są sny

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, to powiedziałbym

Że choć wszystko mam czasem tęsknię tak, czasem bardzo chcę

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

W tym dziwnym mieście, gdzie największe są sny

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, to powiedziałbym

Że choć wszystko mam czasem tęsknię tak, że aż skręca mnie

Czasem bardzo chcę, że aż skręca mnie

Pamiętam, pamiętam

Pamiętam, pamiętam

Pamiętam, pamiętam

Pamiętam, pamiętam

Sono di nuovo seduto su quella panchina, sto guardando di nuovo questo mondo

Come se non me ne andassi mai, come se fosse sempre così

E anche se è successo così tanto, e anche se ho quasi tutto

A volte mi manchi così, a volte mi manchi qualcosa

Se mi fossi incontrato da quegli anni, cosa direi?

Se mi fossi incontrato da quegli anni, l'avrei detto

Che anche se ho tutto, a volte mi manca così, a volte lo desidero così tanto

Attraverso corridoi verdi

Con la testa piena di sogni

Voglio correre di nuovo

Ancora non sapendo niente di me stesso

Non sapendo niente di te

Crede ancora in un miracolo

Attraverso corridoi verdi

Con la testa piena di sogni

Voglio correre di nuovo

Ancora non sapendo niente di me stesso

Non sapendo niente di te

Crede ancora in un miracolo

Qui è dove tutto ha avuto inizio, dov'era tutto il mio mondo

Ecco il primo amore, la prima perdita, la prima paura

Sono di nuovo seduto su questa panchina, ricordo quella volta

E voglio così tanto, mi manca ancora così tanto

In questa strana città dove i sogni sono più grandi

Se mi fossi incontrato da quegli anni, l'avrei detto

Che anche se ho tutto, a volte mi manca così tanto, a volte lo desidero moltissimo

Attraverso corridoi verdi

Con la testa piena di sogni

Voglio correre di nuovo

Ancora non sapendo niente di me stesso

Non sapendo niente di te

Crede ancora in un miracolo

Attraverso corridoi verdi

Con la testa piena di sogni

Voglio correre di nuovo

Ancora non sapendo niente di me stesso

Non sapendo niente di te

Crede ancora in un miracolo

In questa strana città dove i sogni sono più grandi

Se mi fossi incontrato da quegli anni, l'avrei detto

Che anche se ho tutto, a volte mi manca così tanto che mi fa contorcere

A volte voglio davvero che mi distorca

Ricordo, ricordo

Ricordo, ricordo

Ricordo, ricordo

Ricordo, ricordo