Poseł - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Rośnie trawka, ziółko

Zimne dni się mienią:

Ty, wierna jaskółko

Znow przed naszą sienią

Z tobą słońce dłużéj

Z tobą miła wiosna;

Witaj nam z podróży

Spiéwaczko radosna

Nie leć, czekaj, słowo!

Może ziarna prosisz?

Może piosnkę nową

Z cudzych stron przynosisz?

Latasz, patrzysz w koło

Czarnémi oczyma:

Nie patrz tak wesoło

Nié ma jéj tu, nié ma!

Poszła za żołniérza

Rzuciła tę chatkę;

Koło tego krzyża

Pożegnała matkę

Gdzie ten szlak na lewo, —

Sciskała me nogi;

A tam, gdzie to drzewo

Chciała wrócić z drogi!

Może lecisz od niéj?

Powiédzże mi przecie

Czy nie są tam głodni

Czy im dobrze w świecie?

Czy o mnie mówiła

Dobrémi tam słowy?

Czy córeczka miła

Czy synek ich zdrowy?

L'erba cresce, l'erba cresce

Le giornate fredde brillano:

Tu, fedele rondine

Di nuovo davanti alla nostra sala

Il sole è più lungo con te

Bella primavera con te;

Benvenuto nel nostro viaggio

Una gioiosa cantina

Non volare, aspetta, parola!

Forse chicchi di cereali?

Forse una nuova canzone

Porti dal sito di qualcun altro?

Tu voli, ti guardi intorno

Con gli occhi neri:

Non sembrare così allegro

Non ce l'ha qui, non ce l'ha!

Ha seguito il soldato

Ha lanciato quella cabina;

Vicino a quella croce

Ha detto addio a sua madre

Dov'è questo sentiero a sinistra, -

Mi strinse le gambe;

E dov'è l'albero

Voleva togliersi di mezzo!

Forse stai volando da lei?

Dopotutto, dimmi

Non hanno fame lì

Stanno bene nel mondo?

Stava parlando di me?

Belle parole lì?

La mia piccola figlia è carina?

Il loro figlio è sano?