Precz z moich oczu - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Precz z moich oczu!

Posłucham od razu!

Precz z mego serca!

I serce posłucha

Precz z mej pamięci!

Nie!

Tego rozkazu

Moja i twoja pamięć nie posłucha

Jak cień tym dłuższy gdy padnie z daleka

Tym szerzej koło żałobne roztoczy

Tak moja postać, im dalej ucieka

Tym grubszym kirem twą pamięć pomroczy

Na każdym miejscu i o każdej dobie

Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił

Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie

Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił

Czy zadumana w samotnej komorze

Do arfy zbliżysz nieumyślną rękę

Przypomnisz sobie: właśnie o tej porze

Śpiewałam jemu tę samą piosenkę

Czy grając w szachy, gdy pierwszymi ściegi

Śmiertelna złowi króla twego matnia

Pomyślisz sobie: tak stały szeregi

Gdy się skończyła nasza gra ostatnia

Czy to na balu w chwilach odpoczynku

Siedziesz, nim muzyk tańce zapowiedział

Obaczysz próżne miejsce przy kominku

Pomyślisz sobie: on tam ze mną siedział

Czy książkę weźmiesz, gdzie smutnym wyrokiem

Stargane ujrzysz kochanków nadzieje

Złożywszy książkę z westchnieniem głębokiem

Pomyślisz sobie: ach!

to nasze dzieje…

A jeśli autor po zwilej próbie

Parę miłosną na ostatek złączył

Zagasisz świece i pomyślisz sobie:

Czemu nasz romans tak się nie zakończył?

Wtem błyskawica nocna zamigoce:

Sucha w ogrodzie zaszeleszczy grusza

I puszczyk z jękiem w okno zatrzepioce …

Pomyęlisz sobie, że to moja dusza

Tak w każdym miejscu i o każdej dobie

Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił

Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie

Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił

Fuori dalla mia vista!

Ascolterò subito!

Lontano dal mio cuore!

E il cuore ascolterà

Via dalla mia memoria!

Non!

Quest'ordine

La mia memoria e la tua non ascolteranno

Come ombra, più a lungo cade da lontano

Più ampia è la ruota degli acari in lutto

Sì, il mio personaggio, più scappa via

Con questo grasso la tua memoria si oscurerà

Ogni luogo e ogni giorno

Dove ho pianto con te, dove ho giocato con te

Ovunque e sempre sarò con te

Perché ho lasciato un pezzo della mia anima ovunque

O pensieroso in una camera solitaria

Ti avvicinerai all'arpa per mano involontaria

Ricorderai: proprio in questo momento

Gli ho cantato la stessa canzone

Stavo giocando a scacchi quando i primi punti

Mortale catturerà il re della tua trappola

Penserai: ecco com'erano i ranghi

Quando la nostra partita è finita, l'ultima

È al ballo di fine anno nei momenti di riposo

Sei seduto prima che il musicista annunci le danze

Vedrai un posto vuoto vicino al camino

Penserai: era seduto lì con me

Prenderai il libro, dove con una frase triste

Stargane vedrai le speranze degli amanti

Dopo aver piegato il libro con un profondo sospiro

Penserai: ah!

questa è la nostra storia...

E se l'autore dopo un lungo tentativo

Alla fine si è unito alla coppia d'amore

Spegni le candele e pensa:

Perché la nostra storia d'amore non è finita così?

Poi il lampo notturno lampeggiò:

Una pera secca fruscia in giardino

E il gufo con un gemito alla finestra svolazzerà ...

Penserai che sia la mia anima

Sì, in ogni luogo e ogni giorno

Dove ho pianto con te, dove ho giocato con te

Ovunque e sempre sarò con te

Perché ho lasciato un pezzo della mia anima ovunque