Bordani Nist - Sadegh

بسپار پروازو به خاطر حتی اگر که پرنده مردنی نیست

باش برنده پیش خودت توی لحظه ای که بازی بردنی نیست

تو قاب عکسشون عکس بکش

شکل خوب میاد سخت بچش

با دستات به دستام دست بکش

شاید که خطاش یه حرفی زد

رفیق من هرگز نشو اون بازنده ای که دستاش رو بود

عزیز من هرگز نشو اون شجاعتی که توش حرف از خون بود

بزرگ من همیشه بمون همیشه همون که واسم کوه بود

این قدیما الان من بود تو جایی که باید حتما اون بود

این شروع تازه ای بود باید همیشه راضی میموند

سنگ رو سنگ بند نمیشد احساس فقط سادگی بود

کاری که کردیو همیشگی کن بیرون زدی از مسیر بیخود

ساختی یه جهانی عجیب و بی بت زنجیرات میشن نحیف و بی قطر

رو دو پای اعتقاداتش ایستاد

اون که به اون انشای ساده بیست داد

اون که بیخود با اشکای تو اشک ریخت

اون منی که بیشتر از تو تورو میشناخت

زخماشو با الکل شست رفت آروم یه گوشه نشست

دستاشو به دست اون دادو بست کولشو سمت بهشت

سرش رو شونه خداش بود نیمه ی دیگه بطریو خورد

لبخند زد رو به خداش گفت متنفرم از بازیو برد

عشقی هنوز تو جهانش بود این تنها دلیل جهادش بود

برا پیروزی آفریدنش شکست ندادن مرامش بود

همون چهره ی پشت پرده که همیشه خوبی نمایش بود

دوست نداشتی بالا ببینیش اما اون قله حلالش بود

میلیون ها روح تو یه جسم فقط خدا بود مونسش

دنبال یه صلح تو دلش خیلی دور بود دور بود حسش

درست توی اعماق تو بالای کوه یه فریاد پُر

داره میگه آزادم من موج بلند شد تو دریای نور

ولی به هرحال میبخشمت اگه غروری ساختی که شکستت

اگه کشیدی مرزارو دور ماها واسه فرار یه گوشه نشستنت

تو هم ببخش اگر که من خوب بودم اینجا پیش بدیت

کهکشان تو چشمای ماست موندنی باش واسه همه زمین

Smetti di volare perché anche se l'uccello non è morto

Sii il vincitore davanti a te nel momento in cui il gioco non può essere vinto

Scatta una foto di loro nella cornice della foto

Buona forma, difficile da gustare

Tieni le mani con le mani

Forse ha sbagliato

Amico mio, non essere mai il perdente nelle tue mani

Mia cara, non essere mai quel coraggio che riguardava il sangue

Il mio grande, rimani sempre lo stesso di quando ero in montagna

Ero io adesso, dove dovrebbe essere

Questo è stato un nuovo inizio, dobbiamo essere sempre soddisfatti

La pietra non poteva essere lapidata, la sensazione era solo semplicità

Fai quello che hai sempre fatto, togliti di mezzo

Crei un mondo strano e senza idoli, le catene diventano sottili e prive di diametro

Rimase fedele alle sue convinzioni

Quello che gli ha dato quel semplice saggio

Quello che ha versato lacrime con le tue lacrime

Quello che ti conosceva meglio di te

Si lavò le ferite con l'alcol e si sedette lentamente in un angolo

Posò la mano su quella di Dadu e andò in paradiso

Aveva la testa sulla spalla, ha mangiato l'altra metà della bottiglia

Sorrise e disse al suo dio: "Odio giocare".

L'amore era ancora nel suo mondo, quella era l'unica ragione della sua jihad

Il suo motto per la vittoria della sua creazione era di non fallire

La stessa faccia dietro le quinte che era sempre un bello spettacolo

Non volevi alzare lo sguardo, ma quel picco era halal

Milioni di anime in un solo corpo erano solo Dio

Cercava una pace nel suo cuore, era lontano, i suoi sensi erano lontani

Proprio nel profondo della montagna c'è un grido

Dice che è libero, ho sventolato nel mare di luce

Ma in ogni caso, ti perdono se mi hai reso orgoglioso di aver rotto

Se trascini il confine, ti siederai in un angolo per scappare

Perdonami se sei stato gentile a venire qui

La galassia rimarrà nei nostri occhi per tutta la terra