Par - Sadegh

ورس اول

پرنده پر کشید از آشیونه با خداش

می گفت به گِل نشسته کشتیشون با ناخداش

می رفت یه جای دور به قلب شهر نور

یه جا که مردمش میدن بش آب و دون

پرنده خسته بود، جفت چشاشو بسته بود

درونش وصله بود، قلبشم شکسته بود

می ترسید از عکس توی آب

می لرزید هر لحظه توی خواب

ورس دوم

یه روزی بین راه تو جنگل سیاه

شدش اسیر دام به دست پادشاه

کردنش تو حبس با آب و دون مفت

بستنش به بست اون با خودش میگفت:

پرنده بپر این میله ها اسیرن

قفس که سهله مشتی!

سنگ داغ سینه ت

خدات که پشتته پس خودخوریتو بس کن

گناهت اینه که نموندی لای هر قوم

شبیه باغی (آوا)

شبیه مردم

تکی و صد بعد ، همینی در کل

ورس سوم

پرنده کلافه بود لم می داد به خلاف نور

انگار که نداره جون غم می ریخت تو تمام اون

حسرت های پرواز تو مغزش گِز گِز کرد

آسمون در باز می گفتش: نصفش چند؟

جیغ زد داد کشید ناله کرد و آه کشید

انگار نه انگار، دنیا بود تو خواب سیر

همش تو لک بود،کی میاد این فردا

پراشو می کند کش نیاد این دردا

لب به لب بود از آدما سر میزد هي به آهنا

دلرو داد به شبا دعاش جدا شد از توقعاش

خدا پهلوش بود، نوازشش می کرد

فرشته مخلوق، عبادتش می کرد

خلاصه جون کند تا میله هارو پس زد

دوباره جون گرفت عین روز اول

ولی همیشه تیکه تلخ قصه آخره

پرنده عقاب شکار و کوه و دامنه

Primo verso

L'uccello riempì il nido con il suo dio

Disse, seduto sul fango della loro nave con il capitano

Stava andando da qualche parte lontano, nel cuore della città della luce

Un luogo dove la gente conosce l'acqua e l'acqua

L'uccello era stanco, gli occhiali erano chiusi

Era rattoppato dentro, il mio cuore era spezzato

Paura delle foto in acqua

Tremi ogni momento nel sonno

Contro II

Un giorno in mezzo alla strada nella Foresta Nera

Fu catturato dal re

Farlo in prigione con acqua e acqua gratis

Quando lo chiuse, si disse:

Bird jump Queste barre sono vincolate

Metti in gabbia quel pugno facile!

Cassa di pietra calda

Dio, smettila di mangiarti

Il tuo peccato è che non ti sei presentato a tutte le nazioni

Simile a un giardino (Ava)

Come le persone

Singola e cento dimensioni, ecco tutto

Terzo verso

L'uccello cantava, abbaiando controluce

Era come se Jon non fosse addolorato per tutto questo

Il desiderio di volo solleticava il suo cervello

Asmoun gli disse sulla porta: Quanto costa la metà?

Urlò, gemette e sospirò

Come se no, il mondo era in trance

Era tutto nella macchia, quando arriverà domani

Non allunga questo dolore

Stava parlando con le persone

Delro gridò a Shaba, la sua preghiera si discostò dalle sue aspettative

Dio era dalla sua parte, accarezzandolo

L'angelo creatura lo adorava

In breve, ha cercato di spingere indietro le aste

Ancora giugno

Ma sempre il pezzo amaro dell'ultima storia

Aquila da caccia di uccelli e montagne e pendii