Saskepticism - Saske

Ποτέ δεν ήμουν σίγουρος για το μέλλον

Ήμουν σίγουρος για τον εαυτό μου

Κάθε δυσκολία πρέπει να της δείχνουμε εμπιστοσύνη

Μια ήττα στα αλήθεια μπορεί να είναι μια νίκη

Όταν ήμουν στη Χρυσούπολη έμοιαζε ακατόρθωτο να φτάσω ως εδώ σήμερα μοιάζει

μικρό

Στα αλήθεια δεν έχουμε καταφέρει τίποτα ποτέ δε φτάνουμε στο στόχο μας

στοχεύουμε στο άπειρο μέχρι τη μέρα που θα γίνουμε ένα με αυτό

Ένα με το σύμπαν, μέχρι τη μέρα που θα ξαναεμφανιστούμε

Για να συνεχίσουμε από εκεί που το αφήσαμε

Βλέπεις οι άνθρωποι πεθαίνουν, η τέχνη όμως είναι αιώνια

Οι καλλιτέχνες είναι αθάνατοι

Οι ιδέες δε πεθαίνουν ποτέ

Ποτέ!

Ya

Πως θα ήταν η σκηνή αν δεν είχα σκάσει

Σκέφτηκες ποτέ τι θα είχε αλλάξει

Παντού είναι σπίτι μου δεν έχω έδρα

Μέχρι να πάω πίσω στη ανδρομέδα

Σεβασμό στα αλάνια που με έχουν διδάξει

Να μη πέσω κάτω ό,τι και να σκάσει

Ό,τι και να γίνει δεν το βάζω κάτω

Γιατί ξεκινήσαμε όντως απ' τον πάτο

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα πιάτο

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα κρεβάτι

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα σπίτι

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα αγάπη

Ποιος να μου το πει πως η ζωή θα αλλάξει

Πως θα αντέξουμε όταν το νερό αυτό θα πάψει

Κάθε καλλιτέχνης γουστάρει να ανέβει

Πως θα αποδεχθεί ότι πρέπει να κατέβει

Ζούμε αλήθεια το όνειρο με ανοιχτά μάτια

Στο μπουκάλι κρύσταλοι λιώνουν κομμάτια

Κόκκινα μάτια σε αγγέλων πρόσωπα

Γδύνονται για μένα, yeah, μουμιλάνε πρόστυχα

Ποιον να εμπιστευτείς;

όλοι μας ζούμε σε μια παράνοια

Όλα αυτά τα βράδια με μετέτρεψαν σε διάνοια

Κοιτούσα απ' το καθρέφτη μου και έλεγα θα το κάνω

Κι ας πεινάσω κι ας πεθάνω δε λυγίζουμε για το πλάνο

Selfmade, το όνομά μου, ρώτησε τη γειτονιά μου

Δεν είμαι απ' την πόλη δε με σπρώξανε καρδιά μου

Πολλοί λένε έχω πατέρα με λεφτά θα ταν' μαγκιά μου

Μα δε ξέρουνε πόσα χρόνια δε μιλάμε και είναι μακριά μου

Κοκορέτσι μετά την ανάσταση είδαν μπροστά τους τον νέο θεό

Δε θα πούνε ποτέ κανέναν ξανά Saske όπως δεν τον είπαν Χριστό

Μες το booth νιώσανε το σεισμό

Όχι ηχοκύμματα βλέπαν τα ρίχτερ

Όταν σηκώθηκα για να το πω

Γυρνούσαν όλα τα μάτια σαν μίξερ

Δάνεικα κιλά, δανεικά που ίσως πούλαγα την ψυχή μου

Αλλά δάνεισα, ίσως χάρισα και με πούλησαν οι δικοί μου

Δε θέλω κανέναν μαζί μου

Ίσως κάνω λάθη μικρή μου

Μα δε θέλω κάτι στην τελική μόνο ήρεμη την ψυχή μου

Έβγαλα 10K και τα χάλασα σα'να μίλαγα για στραγάλια

Είμαι ο πιο μικρός στο game γιατί πιο μικρους στο game τους τάιζε η μάνα

Τα 'χω κάνει πουτάνα στη σκηνή φόρεσα κυάλια

Μου λέει η μάνα μου κράτα τα λεφτά σου και εγώ λέω θα βγάλω κι άλλα

Γάμα τους φούρνους μικροκυμάτων θέλω τα φράγκα ήχο κυμμάτων

Λύτρωση και αυτό το Σαββάτο

Εγώ δεν πάτησα επί πτωμάτων

Δεν είμαι αδύναμος είμαι ευγενής

Και αν η ευγένει πληρώνει τα πάντα

Θέλω το σε όσους με μεγάλωσαν

Αφού πετύχαινα με κανάλα

Κοκαΐνη είναι στο τραπέζι και όμως δεν ήπια ούτε μητιά

Την αγάπη μου σε εκείνους που θα ζήσουν στη παγωνιά

Νιώθω τις πληγές μου να κλείνουν όσο ανοίγουν άλλες ξανά

Αν με ρώταγες τι θα άλλαζα θα τα έκανα όλα ξανά

Τι είμαστε χωρίς τα λάθη μας;

Τι είμαστε χωρίς πόνο;

Άμα πήρες χαρά απλόχερα

Θα σου την πάρουν πίσω στον χρόνο

Non sono mai stato sicuro del futuro

Ero sicuro di me

Dobbiamo fidarci di lei in ogni difficoltà

Una sconfitta può davvero essere una vittoria

Quando ero a Chrysoupoli sembrava impossibile arrivare qui oggi sembra

piccolo

In verità, non abbiamo ottenuto nulla, non raggiungiamo mai il nostro obiettivo

miriamo all'infinito fino al giorno in cui diventiamo tutt'uno con esso

Uno con l'universo, fino al giorno in cui riappariremo

Per riprendere da dove avevamo lasciato

Vedi la gente morire, ma l'arte è eterna

Gli artisti sono immortali

Le idee non muoiono mai

Mai!

sì

Come sarebbe stata la scena se non fossi scappato?

Hai mai pensato a cosa sarebbe cambiato

Ovunque è la mia casa, non ho quartier generale

Finché non torno su Andromeda

Rispetto per le alanias che mi hanno insegnato

Non cadere, qualunque cosa accada

Qualunque cosa accada, non mi arrendo

Perché siamo davvero partiti dal basso

Perché c'erano giorni in cui non avevo un piatto

Perché c'erano giorni in cui non avevo un letto

Perché c'erano giorni in cui non avevo una casa

Perché c'erano giorni in cui non avevo amore

Chi può dirmi che la vita cambierà

Come sopporteremo quando quest'acqua si fermerà?

Ad ogni artista piace arrampicarsi

Come accetterà di dover scendere?

Stiamo davvero vivendo il sogno con gli occhi ben aperti

Nella bottiglia i cristalli si sciolgono in pezzi

Occhi rossi su volti d'angelo

Si spogliano per me, sì, parlano sporco

Di chi fidarsi?

viviamo tutti in una paranoia

Tutte queste serate mi hanno trasformato in un intelletto

Mi guardavo allo specchio e dicevo che lo farò

Anche se muoio di fame e muoio, non ci piegheremo al piano

Selfmade, il mio nome, ha chiesto al mio quartiere

Non sono della città, non mi hanno spinto, il mio cuore

Molti dicono che ho un padre con i soldi, sarebbe la mia magia

Ma non sanno da quanti anni non ci parliamo e lui è lontano da me

Kokoretsi dopo la risurrezione vide davanti a sé il nuovo dio

Non chiameranno mai più nessuno Sasuke come se non lo chiamassero Cristo

Hanno sentito il terremoto attraverso la cabina

Richter non ha visto onde sonore

Quando mi sono alzato per dirlo

Tutti gli occhi giravano come un mixer

Chilogrammi presi in prestito, presi in prestito per poter vendere la mia anima

Ma ho prestato, forse dato, e sono stato venduto dalla mia stessa gente

Non voglio nessuno con me

Forse sto commettendo degli errori piccola

Ma alla fine non voglio niente, solo calmare la mia anima

Ho tirato fuori 10K e l'ho fatto saltare come se stessi parlando di ritardatari

Sono il più piccolo del gioco perché la madre ha nutrito il più piccolo del gioco

Sono stata una puttana sul palco con gli occhiali

Mia madre mi dice di tenerti i tuoi soldi e io dico che ne guadagnerò di più

Fanculo i forni a microonde, voglio i franchi dell'onda sonora

Riscatto anche questo sabato

Non ho calpestato cadaveri

Non sono debole, sono nobile

E se la gentilezza paga tutto

Lo voglio da chi mi ha cresciuto

Dal momento che stavo riuscendo con un canale

La cocaina è sul tavolo eppure non ne ho bevuto neanche un po'

Il mio amore per coloro che vivranno nel gelo

Sento le mie ferite chiudersi mentre altre si riaprono

Se mi chiedessi cosa cambierei, rifarei tutto da capo

Cosa siamo senza i nostri errori?

Cosa siamo senza dolore?

Se hai preso la gioia generosamente

Te lo riporteranno in tempo