Aman - Shahin Najafi

به گودِ چشم سیاهش، به خونِ توی نگاهش

به آن دو ماهیِ قرمز میان عمق دو چاهش

نگاه کردم و گریه امان نداد بمانم

به او که معنیِ دوری‌ست، که انتهای صبوری‌ست

به خنده‌ هاش که زوری‌ست

نگاه کردم و گریه امان نداد بمانم

امان از آن شب وحشت، امان از این همه دوری

از این تنفسِ در مرگ، عذابِ زنده به گوری

به هیچ راه پس و پیش، به دردِ بیشتر از پیش

به آن دو چشم دهاتیش

نگاه کردم و گریه امان نداد بمانم

به ساق و سایش ارّه، به جیغ او تهِ درّه

به مرگ ذرّه به ذرّه

نگاه کردم و گریه امان نداد بمانم

به روی و موی سپیدش، به اشک و تاری دیدش

به کورسوی امیدش

نگاه کردم و گریه امان نداد بمانم

امان از آن شب وحشت، امان از این همه دوری

از این تنفسِ در مرگ، عذابِ زنده به گوری

به هیچ راه پس و پیش، به دردِ بیشتر از پیش

به آن دو چشم دهاتیش

نگاه کردم و گریه امان نداد بمانم

Nel profondo dei suoi occhi neri, nel sangue nei suoi occhi

A quei due pesci rossi tra le profondità dei suoi due pozzi

Ho guardato e non riuscivo a smettere di piangere

Per lui, che significa distanza, che è la fine della pazienza

Alla sua risata che è forzata

Ho guardato e non riuscivo a smettere di piangere

Al sicuro da quella notte di terrore, al sicuro da tutta questa distanza

Da questo soffio nella morte, il tormento vivente alla tomba

Non c'è modo di andare avanti e indietro, più dolore di prima

A quei due occhi campestri

Ho guardato e non riuscivo a smettere di piangere

Alla gamba e all'usura della sega, al suo grido al fondovalle

Alla morte a poco a poco

Ho guardato e non riuscivo a smettere di piangere

La vide con il viso ei capelli bianchi, le lacrime e la sfocatura

Al corso della sua speranza

Ho guardato e non riuscivo a smettere di piangere

Al sicuro da quella notte di terrore, al sicuro da tutta questa distanza

Da questo soffio nella morte, il tormento vivente alla tomba

Non c'è modo di andare avanti e indietro, più dolore di prima

A quei due occhi campestri

Ho guardato e non riuscivo a smettere di piangere