Liðnar Árstíðir - Vio

Ég dvín í lágan dal,

ég kann mig ei hér.

Nóttin kveður okkur

og allt sem þar felst.

Kvöldsólin

kemur við

sem aldrei fyrr,

sem aldrei fyrr.

Svæfðu mig í kvöld

við öldunið á strönd,

sem aldrei fyrr,

sem aldrei fyrr.

Taktu mig þá heim,

gegnum liðnar árstíðir.

Fyrir okkur tveim,

allt er var og vel prýðir.

Taktu mig á leið,

þá ég leggst að dreyma þig.

Eigðu góða lífsleið,

þú hefðir mátt eiga mig.

Undir nætursal,

á friðsælum stað.

Kvöldið verður okkar

og allt sem felst þar.

Mánadýrð

umlykur þig

sem aldrei fyrr,

sem aldrei fyrr.

Taktu mig þá heim,

gegnum liðnar árstíðir.

Fyrir okkur tveim,

allt er var og vel prýðir.

Taktu mig á leið,

þá ég leggst að dreyma þig.

Eigðu góða lífsleið,

þú hefðir mátt eiga mig.

þú hefðir mátt eiga mig.

þú hefðir mátt eiga mig.

sprofondo in una bassa valle,

Non mi conosco qui.

La notte ci saluta

e tutto ciò che comporta.

Il sole della sera

si applica

come mai prima

come mai prima.

Mettimi a dormire stanotte

dalle onde sulla spiaggia,

come mai prima

come mai prima.

portami a casa allora

attraverso le passate stagioni.

Per noi due,

tutto è pulito e ben arredato.

portami sulla mia strada

poi vado a letto sognandoti

Buona vita,

avresti potuto avermi

Sotto la sala notturna,

in un luogo tranquillo.

La serata sarà nostra

e tutto ciò che è in esso contenuto.

Gloria lunare

ti circonda

come mai prima

come mai prima.

portami a casa allora

attraverso le passate stagioni.

Per noi due,

tutto è pulito e ben arredato.

portami sulla mia strada

poi vado a letto sognandoti

Buona vita,

avresti potuto avermi

avresti potuto avermi

avresti potuto avermi