Настроі - Vuraj

Ёсьць настроі… А ў іх — пералівы.

Ёсьць часіны — здаюцца сном.

Толькі той на сьвеце шчасьлівы,

Хто ўзімку жыве, як вясной!

Я стаю адзінокі на полі,

Ціха сыплецца золкаў пясок…

Распрануўся вецер — і голы

Па ральлі — у карагодны скок!..

Дуб гальлё пабялелае зьвесіў,

I ня ведаю — можа, ува сьне

Паваліўся зялёны месік

На калені ў срэбны сьнег…

Вецер шэпча ліхія пагрозы —

Колькі злосьці… Куды ж яе дзець?..

Прытулілі б мяне вы, марозы,

Да асмужаных бельлю грудзей!..

Я раздумаў — ня вылью сьлязамі,

За мяне — хай скрыгоча зіма…

Ой ты, замець, сівая замець,

Прыгажэй за цябе — няма!..

Ci sono stati d'animo... E hanno straripamenti.

Ci sono momenti: sembrano un sogno.

Solo quello al mondo è felice,

Chi vive in inverno come in primavera!

Sono solo sul campo

La sabbia cinerea sta cadendo silenziosamente...

Spogliato dal vento - e nudo

Sul rally - in un salto in montagna!..

La quercia pendeva il fiele imbiancato,

Non lo so, forse in un sogno

Il mesik verde è crollato

In ginocchio nella neve d'argento...

Il vento sussurra minacce violente -

Quanta rabbia... Dove va?...

Mi abbracceresti, gelo,

Ai seni macchiati di lino!..

Ci ho pensato - non verserò lacrime,

Per me, lascia che l'inverno crepiti...

Oh, sei un pupazzo di neve, un pupazzo di neve grigio,

Non c'è nessuno più bello di te!