Wiosna - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Błyszczą, krople rosy

Mruczy zdrój po błoni

Ukryta we wrzosy

Gdzieś jałowka dzwoni

Piękną, miłą błonią

Leci wzrok wesoło

Wkoło kwiaty wonią

Kwitną gaje wkoło

Paś się, błąkaj trzódko

Ja pod skałą siędę

Piosnkę lubą, słodką

Śpiewać sobie będę

Ustroń miła, cicha!

Jakiś żal w pamięci

Czegoś serce wzdycha

W oku łza si` kręci

Łza wybiegła z oka

Ze mną strumyk śpiewa

Do mnie się z wysoka

Skowronek odzywa

Lot rozwija chyży

Ledwo widny oku

Coraz wyżej, wyżej…

Zginął już wobłoku

Ponad pola, niwy

Jeszcze piosnkę głosi

I śpiew ziemi tkliwy

W niebo aż zanosi!

Brillano, gocce di rugiada

La spa fa le fusa sul terreno

Nascosto nelle eriche

Da qualche parte il ginepro sta chiamando

Bellissimi, bei giardini

Lo sguardo vola allegramente

I fiori odorano tutt'intorno

I boschetti stanno fiorindo tutt'intorno

Nutri, vaga, greggi

Andrò sotto la roccia

A loro piace la canzone, dolcezza

Canterò a me stesso

Ustroń, bello, tranquillo!

Qualche rimpianto nella memoria

Il cuore di qualcosa sospira

Una lacrima scorre negli occhi

Una lacrima scese dall'occhio

Il ruscello canta con me

A me dall'alto

L'allodola risponde

Il volo si svolge rapidamente

Appena visibile alla vista

Sempre più alto ...

È già morto nella nuvola

Sopra i campi, i campi

Sta ancora predicando una canzone

E il canto della terra è tenero

Fino al cielo che porta!