Nafthalini - Antonis Remos

Πάλι, μες την τραπεζαρία, άκουσα φασαρία,

κοίταξα μα κανείς, ούτε σημάδι.

πάλι, θυμήθηκα εκείνα τα βράδια στην κουζίνα,

στην τρέλα της στιγμής ένα σου χάδι.

Στα μικρά μικρά σε θέλω,

στα μικρά μικρά σε ψάχνω,

λεπτομέρειες μικρές,

που με κρατάνε στη ζωή.

Στα μεγάλα όμως με διώχνεις,

στα συρτάρια με στριμώχνεις,

στην αγάπη ναφθαλίνη βάζεις

κι αλλάζεις εποχή.

Πάλι, σου ζήτησα να πάρω άλλο ένα τσιγάρο,

γύρισα μ' αδειανή ήταν η θέση.

Πάλι, έβαλα μια ταινία, δεν έχει σημασία

τι κ αν δεν είσαι εκεί, ρωτάω αν σ' αρέσει.

Di nuovo, nella sala da pranzo, ho sentito un trambusto,

Ho guardato ma nessuno, nessun segno.

ancora, ho ricordato quelle notti in cucina,

nella follia del momento una tua carezza.

ti voglio nei piccoli,

nei piccoli ti cerco,

dettagli piccoli,

che mi tengono in vita.

Ma nei grandi mi scacci,

mi stringi nei cassetti,

innamorato metti naftalina

e tu cambi stagione.

Di nuovo, ti ho chiesto di prendere un'altra sigaretta,

Sono tornato a mani vuote era il posto.

Ancora una volta, ho inserito un film, non importa

e se non ci sei, ti chiedo se ti piace.