Kanarım - Cem Adrian

Her sabah uyanınca güne

Simsiyah bir yalanın üstünde

Büyük büyük, beton beton

Duvar duvar, sessizlik içinde

Boynuma dolayınca zaman

Ayrılığın o soğuk iplerini

Kalın kalın, düğüm düğüm

Boğum boğum sarar beni yalnızlık elinde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Yalan dolan, sağım solum

Kırık dökük, elim kolum

Duruyorum bir yerde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Ogni mattina quando ti svegli

Su una bugia nera come la pece

grande grande cemento di cemento

Muro dopo muro, in silenzio

Quando è al collo

Quei freddi fili di separazione

Spessa spessa, nodo a nodo

La solitudine mi avvolge nelle mani delle mie nocche

Un giorno svanirà, un giorno fiorirò

Cado me stesso, mi alzo me stesso

Piango in silenzio, rimango in silenzio

sto zitta

Un giorno muoio, un giorno vivo

Esco io stesso, mi brucio

Silenziosamente sparato, silenziosamente sanguino

io sanguino

Sdraiati alla mia destra e alla mia sinistra

Rotto, le mie mani sono rotte

Sono in piedi da qualche parte

Un giorno svanirà, un giorno fiorirò

Cado me stesso, mi alzo me stesso

Piango in silenzio, rimango in silenzio

sto zitta

Un giorno svanirà, un giorno fiorirò

Cado me stesso, mi alzo me stesso

Piango in silenzio, rimango in silenzio

sto zitta

Un giorno muoio, un giorno vivo

Esco io stesso, mi brucio

Silenziosamente sparato, silenziosamente sanguino

io sanguino