Sierpień - Coma

Lato wybuchło z całych sił

W knajpach dziewczęta piją sok

Chłopcom nie było nigdy wstyd

Poprzez dym chwytać ich młody wzrok

Droga wymyka się spod stóp

Miasto przechyla się przez mrok

Meteoryty suną w dół

Rozmyła się w kolejną noc granica snu

W niedorzeczności naszych ciał

W zaprzepaszczonej ciszy serc

Doczekaliśmy wrzasku dnia

Taki wstyd zdarza się tylko raz

Za kryształową ścianą słów

Za nieprzebytym lasem kłamstw

Chowa się ze mną dobry duch

Pod niebem wiatr pogania los, zatacza łuk

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba!

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba, trzeba…

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba, tak trzeba…

L'estate è scoppiata con tutte le sue forze

Le ragazze bevono succhi di frutta nei pub

I ragazzi non si sono mai vergognati

Cattura i loro giovani occhi attraverso il fumo

La strada scivola via da sotto i miei piedi

La città si protende nell'oscurità

I meteoriti scivolano verso il basso

Il confine del sonno si offusca la notte seguente

Nelle assurdità dei nostri corpi

Nel silenzio sprecato dei cuori

Abbiamo vissuto per vedere l'urlo del giorno

Questa vergogna accade solo una volta

Dietro il muro di cristallo delle parole

Dietro l'impenetrabile foresta di bugie

Uno spirito buono si nasconde con me

Il vento scaglia la sorte sotto il cielo, fa un arco

Tempo che scompare perfettamente

Perfetto e non c'è niente

Vado ancora più lontano da solo

Vai ancora oltre!

Devi!

Devi!

Tempo che scompare perfettamente

Perfetto e non c'è niente

Vado ancora più lontano da solo

Vai ancora oltre!

Devi!

Devi, devi...

Tempo che scompare perfettamente

Perfetto e non c'è niente

Vado ancora più lontano da solo

Vai ancora oltre!

Devi!

Devi, devi...