Büyük Meçhul - Kül

Bir bilmek vardı

Bir de sahip olmak

Kalanlar kuru ve dünyevi

Bir ucu yokluk bir ucu varlık

Aralarındaki köprüde tekinsiz bir yolculuk

Yürürken bir ses duydu

Varlığı da yokluğu da bir

"Ben bu dünyayı yaratırken

Söz vermedim burada olmaya zaten

Dışarıdan izleyip karar vermek varken"

Gökten bir elma düştü

Yere vurdu yere yarıldı

Dipsiz bir kuyu

Ağzına kadar dolu

Kül, kan, toprak

"Bakın hava kararıyor orada görebiliyor musunuz şimdi

Gözlerimdeki aksini alevlerin"

Tuzakların hepsinin farkındayken

Göz göre göre

Köprünün öte tarafına tekinsiz bir yolculuk

Büyük meçhul budur

Hakikatin aksi budur

Bilemedi

Dalından düşen elma

Unutturuverdi insana her şeyi

Hava karardı

Alevler yükseldi

Hades'in omzuna başını dayayıp

Kara bir uykuya daldı

Artık istediklerinden fazlasına sahipti ama

Hiçbir şey bilemezdi