Kan Revan - Kül

İnsan neyi taşır kalbinde, en derinde

Götürür gittiği her yere, saklar kendine

Ama bir şeyler hep eksik kalır

Düşer peşine, arar durur

Aslolan yol değil yolculuktur

Doğar, büyür, ölür ve unutulur

Başkalarında buldum kendimi

Her seferinde kaybettim bıraktığım yerde

Son kalem düşerken yarıya inmiş bayraklar

İçeride bir kahraman, göğsüne saplı mızraklar

Adını söyler içinden, son nefesine kadar

Ve her yeri kan revan

İnsan kendinden mi başlar ceza vermeye

Ya affeder ya pişman olur

Gelir geçer, bir gün unutulur

Başkalarında tanıdım kendimi

Affettim, inandım; neler feda ettim

Son kalem düşerken yarıya inmiş bayraklar

İçeride bir kahraman, göğsüne saplı mızraklar

Adını söyler içinden, son nefesine kadar

Ve her yeri kan revan

(X2)