Monotonia - Siles

Powiedz w moim mieście, powiedz, że się da

Zostawić monotonię na chodnikach tego dnia

Gwiazdy wyszły na niebo w poszukiwaniu szans

A nieszczęśliwi na ulice, żeby łapać blask

Nie jestem tym, który zapomina drogi szlak

Bo dzięki temu szanuję drogocenny czas

Niewiele mam go, ale podzielę się z tobą żeby ci go dać

Ludzie nie banknot, jedyna zasada dla wszystkich jebanych szmat

Z każdym krokiem głosy milkną, cisza głośniej woła

Ci co się kręcili blisko wypadają z koła

Nie chcę umrzeć szybko, rzeczywistość za mnie kona

Anioł upadł nisko, tak że pękła aureola

Muszę iść, w głowie gra polifonia

Muszę iść, na smyki kalafonia

Czuję rytm, kroki to alegoria

A za mną wciąż ta jebana monotonia

Za mną wciąż ta jebana monotonia

Za mną wciąż ta jebana monotonia

Muszę iść, leję oliwy do ognia

Oliwy do ognia, oliwy do ognia

Jak wyglądają sny tych co nie widzą nic

Niemi krzyczą o pomoc, ale gdzie jestem ja!

Bardzo boli to co nie widoczne

Jestem niewolnikiem moich potrzeb

Nie namawiaj, bo i tak nie skończę

Przyjdzie taki dzień, kiedy cię pogoni postęp

Jak będziesz daleko to cię dotkne

Kiedy się obrócisz to się potkniesz

Zawsze obok na złe i dobre

Powiedz mi dlaczego widzę cię znowu

Czemu zawsze kiedy ruszam idzie za mną twój korowód

Serce mnie woła, dusza trzyma, a zakazuje rozum

Znalazłem porozumienie, wtedy ty znalazłaś powód

Byłam przy tobie, jak nie miałeś nic

Teraz na głowie triumfalny liść

Stoję obok po to żebyś mógł iść

Dlatego kolejny raz rodzi się myśl ta

Muszę iść, w głowie gra polifonia

Muszę iść, na smyki kalafonia

Czuję rytm, kroki to alegoria

A za mną wciąż ta jebana monotonia

Za mną wciąż ta jebana monotonia

Za mną wciąż ta jebana monotonia

Muszę iść, leje oliwy do ognia

Oliwy do ognia, oliwy do ognia

Dì nella mia città, dì che è possibile

Lascia la monotonia sui marciapiedi quel giorno

Le stelle sono andate in cielo in cerca di opportunità

E le persone infelici vanno in strada per catturare il bagliore

Non sono io quello che dimentica il sentiero costoso

Perché... grazie a questo rispetto il tempo prezioso

Non ne ho molto, ma lo condividerò con te per dartelo

Le persone non una banconota, l'unica regola per tutte le puttane del cazzo

Ad ogni passo, le voci si fanno silenziose, il silenzio chiama più forte

Coloro che erano in giro cadono fuori dal cerchio

Non voglio morire in fretta, la realtà sta morendo per me

L'angelo cadde così in basso che l'aureola si ruppe

Devo andare, la polifonia suona nella mia testa

Devo andare, corde di colofonia

Sento il ritmo, i passi sono un'allegoria

E dietro di me c'è ancora questa fottuta monotonia

Dietro di me c'è questa fottuta monotonia

Dietro di me c'è questa fottuta monotonia

Devo andare, sto versando benzina sul fuoco

Benzina al fuoco, benzina al fuoco

Come sono i sogni di chi non vede niente

I muti gridano aiuto, ma dove sono!

Ciò che è invisibile fa molto male

Sono schiavo dei miei bisogni

Non persuadere, perché comunque non lo finirò

Verrà un giorno in cui il progresso ti inseguirà

Se sei lontano, ti influenzerà

Quando ti volterai, inciamperai

Sempre al mio fianco nel bene e nel male

Dimmi perché ti rivedo

Perché la tua processione mi segue sempre quando mi muovo

Il mio cuore mi chiama, la mia anima mi trattiene e la mia mente me lo proibisce

Ho trovato un accordo, poi hai trovato una ragione

Ero con te quando non avevi niente

Ora sulla testa una foglia trionfante

Sono in piedi accanto a te così puoi andare

Quindi questo pensiero viene fuori di nuovo

Devo andare, la polifonia suona nella mia testa

Devo andare, corde di colofonia

Sento il ritmo, i passi sono un'allegoria

E dietro di me c'è ancora questa fottuta monotonia

Dietro di me c'è questa fottuta monotonia

Dietro di me c'è questa fottuta monotonia

Devo andare, sta alimentando il fuoco

Benzina al fuoco, benzina al fuoco