Blask Szminki - The Analogs

Kiedyś miałaś włosy jasne, piękne jak słoneczny blask

Dzisiaj czarne są jak sadza, która brudzi mury miast

Chciałaś zrobić tu karierę, miałaś mieć swe piękne dni

Wierząc w to przyjechałaś, aby spełnić swoje sny

Najpierw duży supermarket, potem mały topless bar

Trzeba sobie jakoś radzić, trzeba jakoś zdobyć szmal

Raz jest gorzej, a raz lepiej, ale trzeba jakoś żyć

Musisz oddać swoje ciało, przecież trzeba jeść i pić

Pozbawiona wiary, pozbawiona nadziei

Pozbawiona radości, pozbawiona sumienia

Za parę groszy będzie wierną kochanką

Uwierzy w każde Twoje najpodlejsze kłamstwo

Byle mieć złudzenie ciepła i miłości

Byle dać jej to, o co ciągle prosi

Raz jest gorzej, a raz lepiej, ale trzeba jakoś żyć

Czy pamiętasz pierwszy raz, gdy zgodziłaś się z kimś iść

Teraz kryjesz twarz za szminką wierząc, że jej nada blask

I spoglądasz gdzieś za siebie, przeklinając cały świat

Avevi i capelli biondi, belli come il sole

Oggi sono neri come la fuliggine che macchia i muri delle città

Volevi una carriera qui, dovevi avere le tue belle giornate

Credendo questo, sei venuto per realizzare i tuoi sogni

Prima un grande supermercato, poi un piccolo bar in topless

Devi arrangiarti in qualche modo, devi ottenere i tuoi soldi in qualche modo

A volte è peggio ea volte è meglio, ma devi vivere in qualche modo

Devi rinunciare al tuo corpo, devi mangiare e bere

Senza fede, senza speranza

Senza gioia, senza coscienza

Per pochi centesimi, sarà un'amante fedele

Crederà a ogni tua menzogna zoppa

Finché hai l'illusione del calore e dell'amore

Finché le dai ciò che chiede costantemente

A volte è peggio ea volte è meglio, ma devi vivere in qualche modo

Ricordi la prima volta che hai accettato di andare con qualcuno?

Ora nascondi il viso dietro il rossetto, credendo che lo farà brillare

E guardi indietro da qualche parte maledicendo il mondo intero