Expozycja - Wicher

Bawią mnie ściemnione trendy

Rzuć światło na ten problem, ale najpierw wypijmy za blendy

To moja czysta karta, a dla Was zenit

Bo raperzy tylko w lustrach dbają o balans bieli

Kreska ma znaczenie, kiedy im proponujesz wodę

Bo ich horyzonty ciemnieją przez filtry połówkowe

Ich przyszłość jest niejasna, na ostrzeniu tracą krocie

Mam farta, bo mój świat rozmywa tylko bokeh

Wielu opuściło mój kadr, bo mówili postaw, polej

Na osiedlach teraz urywają filmy poklatkowe

Wielu opuściło mój kadr i zgubiło sens chyba

Bo gdy płacą w innej walucie zmienia się perspektywa

Są powierzchowni, sztuki są nocą bliskie

Lecz gołe body w dłoniach to kiepski plan na kompozycję

Mogę tylko obserwować patrząc przez wizjer na pastisz

Klik klik, naciskam spust migawki

Daj mi czas bym widział więcej

Bo pryzmat lat zmienia podejście

Po latach odzyskałem przestrzeń

Mam miejsce, które daje szczęście

Każdy chce być oryginalny, ma swoje barwy, tony

Scena pełna kontrastów, jestem tym nasycony

Ta przestrzeń jest negatywna, wrzuć obiekty w nie

Które zmienią coś na lepsze, obiektywnie

Nie wiem mordo czy gdzieś dotrę z niszą

Gruba skóra, zmniejszam czułość, podkręć ISO

Moje ambicje to brzytwa, robię wszystko by być tam

Choć nie jestem grubą rybą, mam horyzonty jak fish-eye

Zajawka w nich umarła, ja też widzę ten schemat

Pieprze branży blaski, cienie, bo żyje w HDRach

Dzieciaki mają dramat, rapują że palą w bramach

Dla mnie dalej Lavorama to zajawki panorama

Ten format mnie ogranicza, mimo to wracam na krążki

Na rawach daje z siebie maksa jak Soulpete

Przestałem widzieć sens w rozgrywkach

Kiedyś chciałem być najlepszy, dziś to moja expozycja

Daj mi czas bym widział więcej

Bo pryzmat lat zmienia podejście

Po latach odzyskałem przestrzeń

Mam miejsce, które daje szczęście

Le tendenze oscure mi divertono

Facciamo luce su questo problema, ma prima brindiamo alle miscele

Questa è la mia tabula rasa e lo zenit per te

Perché ai rapper interessa solo il bilanciamento del bianco negli specchi

La linea è importante quando offri loro dell'acqua

Perché i loro orizzonti si oscurano attraverso filtri intermedi

Il loro futuro non è chiaro, perdono molto sull'affilatura

Sono fortunato perché il mio mondo è offuscato solo dal bokeh

Molti hanno lasciato la mia cornice perché hanno detto di metterla, versarla

I film in time-lapse sono ora interrotti nei complessi residenziali

Molti hanno lasciato la mia cornice e hanno perso il senso, immagino

Perché quando pagano in una valuta diversa, la prospettiva cambia

Sono superficiali, gli spettacoli sono chiusi di notte

Ma un orsacchiotto nudo tra le mani è un pessimo piano per una composizione

Posso solo osservare, guardando attraverso il mirino il pastiche

Clic clic, premo il pulsante di scatto

Dammi il tempo di vedere di più

Perché il prisma degli anni cambia l'approccio

Anni dopo, ho riguadagnato il mio spazio

Ho un posto felice

Tutti vogliono essere originali, hanno i propri colori e toni

Una scena piena di contrasti, ne sono saturo

Questo spazio è negativo, gettaci dentro degli oggetti

Il che cambierà qualcosa in meglio, oggettivamente

Non so se arriverò da nessuna parte con una nicchia

Pelle spessa, abbassa la sensibilità, alza gli ISO

Le mie ambizioni sono un rasoio, faccio di tutto per esserci

Anche se non sono un pesce grosso, ho orizzonti come occhi di pesce

Il teaser in loro è morto, vedo anche questo schema

Fotte l'industria con luci e ombre, perché vive in HDR

I bambini hanno un dramma, rappano che bruciano nei cancelli

Per me Lavorama è ancora un teaser panoramico

Questo formato mi limita, ma continuo a tornare ai dischi

Su raw, si dà al massimo come Soulpete

Ho smesso di vedere il senso nei giochi

Volevo essere il migliore, oggi è la mia esposizione

Dammi il tempo di vedere di più

Perché il prisma degli anni cambia l'approccio

Anni dopo, ho riguadagnato il mio spazio

Ho un posto felice