Telefon - Diox, The Returners

Znowu zachodzi słońce, jestem w jednym z miast

Stoję na peronie dworca, który mierzy czas

Wiem, że jesteś sama, tak jak ja jestem sam

Trzymam w ręku telefon, numer doskonale znam

Numer sprzed lat, numer, który wiele słyszał

Obietnice bez pokrycia, które pękły jak klisza

Przed oczami mam obrazy, których nikt nie widział

Ale wszystko to proch, gdy na ziemię spada kryształ

Myślę by zadzwonić, wciskam pierwszą z cyfr

Kilka lat życia mija, nim wybiorę drugą z nich

Wszystko się przewija, mija jak sekundowy film

Mija czas, mijam ja, życie mija w kilka chwil

Widzę Twoją twarz w obrazach naszej przeszłości

Twoje oczy, gdy mówiłem szczerze o miłości

Twoje oczy, gdy układaliśmy wspólnie plany

Te, w których nie było nienawiści i zdrady

Tak wiele mam Ci dziś do powiedzenia

Wiem, tamten czas minął bezpowrotnie

Tak być musiało, Ty najlepiej sama wiesz

Tamte dni to przeszłość, dziś to wszystko wraca.

Zanim wybiorę trzecią z cyfr w telefonie

Wchodzę w kolejną dobę, puste serce jak peron

Wypełniam je nadzieją, że kiedyś Ci opowiem

I wybaczysz mi wszystko, między prawdą a betonem

Każdy mój wers był dedykowany Tobie

W jej oczach widzę błysk, dziś sam nie wiem co niosę

Upadki tak niskie, że nie dostrzegę okiem ich

Patrząc na ziemię, ze wstydu spuszczając głowę i

Kolejne dwie wybieram ruchem z pamięci

Cztery pięć sześć pięć cztery, świat się kręci

Wiem ile nadziei zbudowałem przez lata

Wiem ile zrujnowałem, widzę, że świat zawraca

Wiem ile trosk, łez, bólu wiele niosłem

Zapiszę to na wosk (?) to Ty tworzysz historię

Zanim wybiorę ostatnie dwie i zadzwonię

Numer jeden, podpowiada książka w telefonie

Tak wiele mam Ci dziś do powiedzenia

Wiem, tamten czas minął bezpowrotnie

Tak być musiało, Ty najlepiej sama wiesz

Tamte dni to przeszłość, dziś to wszystko wraca.

Dzwoniłem wiele razy, nie raz z problemami

Twój głos dodawał mi zawsze nadziei i wiary

Nadziei w lepsze jutro, wiary, że damy radę

Z lojalnym składem tylko Ty dałaś radę

Ja nie koniecznie jak spinacz o siódmej rano

Jestem z tych co późno zasypiają, późno wstają

Ten kac jest moralny, ten stan jest fatalny

Ten plan, który miałem nie staje się triumfalny

Przedostatnia cyfra, ja czuję się ostatni

Gdy wybieram ostatnią, to tonę na dnie jak statki

Strach na pokładzie, gdzie jestem kapitanem

Ja wziąłbym Cię za rękę i chętnie poszedł dalej

Nie mam odwagi pytać czy mi wybaczysz

Nie mam odwagi, mam tylko strach w oczach

Nie mam odwagi pytać czy mi wybaczysz

Chcę Ci powiedzieć, że zawsze będę Cię kochał

Tak wiele mam Ci dziś do powiedzenia

Wiem, tamten czas minął bezpowrotnie

Tak być musiało, Ty najlepiej sama wiesz

Dziś to wszystko wraca.

Przepraszam.

Il sole sta tramontando di nuovo, io sono in una delle città

Sono in piedi sul marciapiede della stazione che misura il tempo

So che sei solo come lo sono io

Tengo il telefono in mano, conosco perfettamente il numero

Un numero di anni fa, un numero che ha sentito molto

Promesse prive di rivestimento che si spezzavano come un cliché

Davanti ai miei occhi ho immagini che nessuno ha visto

Ma è tutta polvere quando il cristallo cade a terra

Penso di chiamare, premere la prima cifra

Passano diversi anni della mia vita prima di scegliere il secondo

Tutto scorre come un secondo film

Il tempo passa, io passo, la vita passa in pochi istanti

Vedo la tua faccia nelle immagini del nostro passato

I tuoi occhi quando ho parlato onestamente di amore

I tuoi occhi mentre progettavamo insieme

Quelli dove non c'era odio e tradimento

Ho così tanto da dirti oggi

So che il tempo è passato per sempre

Doveva essere così, lo sai meglio di te

Quei giorni sono passati, oggi tutto torna.

Prima di scegliere la terza cifra sul mio telefono

Vado il giorno dopo, il cuore vuoto come una piattaforma

Li riempio della speranza che un giorno te lo dirò

E mi perdonerai per tutto ciò che c'è tra verità e concreto

Ogni mia riga è stata dedicata a Te

Vedo un lampo nei suoi occhi, oggi non so cosa porto

Cade così in basso che non riesco a vederli

Guardando a terra, abbassando la testa per la vergogna e

Scelgo i prossimi due con un movimento a memoria

Quattro cinque sei cinque quattro, il mondo gira

So quanta speranza ho costruito negli anni

So quanto ho rovinato, posso vedere il mondo tornare indietro

So quante preoccupazioni, lacrime e dolore mi sono portato dietro

Lo metto sulla cera (?) Tu fai la storia

Prima di scegliere gli ultimi due ed effettuare una chiamata

Numero uno, dice la rubrica

Ho così tanto da dirti oggi

So che il tempo è passato per sempre

Doveva essere così, lo sai meglio di te

Quei giorni sono passati, oggi tutto torna.

Ho chiamato molte volte, non una volta per problemi

La tua voce mi ha sempre dato speranza e fede

Speranza in un domani migliore, fede che possiamo farcela

Solo tu ce l'hai fatta con una squadra fedele

Non mi piace necessariamente la graffetta delle sette del mattino

Io sono uno di quelli che si addormentano tardi, si alzano tardi

Questa sbornia è morale, questo stato è terribile

Questo piano che avevo non sta diventando trionfante

Penultimo numero, mi sento l'ultimo

Quando scelgo l'ultima, affondo sul fondo come navi

Paura a bordo dove io sono il capitano

Ti prenderei per mano e andrei avanti volentieri

Non oso chiederti se mi perdonerai

Non oso, ho solo paura negli occhi

Non oso chiederti se mi perdonerai

Voglio dirti che ti amerò per sempre

Ho così tanto da dirti oggi

So che il tempo è passato per sempre

Doveva essere così, lo sai meglio di te

Oggi tutto torna.

Scusate.