Tafla - Edyta Gorniak

Tafla lodu na jeziorze

W niej zamarznięte moje łzy

Jeszcze kiedyś o tej porze

W rękach trzymałeś nasze sny

To nic

Na środku świata zostawiłeś nagle mnie

To nie jest miejsce, które budzi mój lęk

Bo w chwili gdy opadam z sił

Choć oddalił się mój ląd

Odnalazłam zagubioną

Część mnie

Pamiętam dobrze tamte chwile

Gdy nie docierał do mnie świt

Kiedyś we mnie przeminiesz

Ale już dzisiaj nie boję się żyć

Na środku świata zostawiłeś nagle mnie

To nie jest miejsce, które budzi mój lęk

Bo w chwili gdy opadam z sił

Choć oddalił się mój ląd

Odnalazłam zagubioną mnie

Gdy oddali się mój ląd

Znów odnajdę zagubioną

Mnie

Lastra di ghiaccio sul lago

Le mie lacrime sono gelate in lei

Un giorno a quest'ora

Hai tenuto i nostri sogni nelle tue mani

Non è niente

Improvvisamente mi hai lasciato in mezzo al mondo

Questo non è un posto che temo

Perché nel momento in cui perdo le forze

Anche se la mia terra è andata via

Ho ritrovato quello perduto

Parte di me

Ricordo bene quei momenti

Quando l'alba non mi raggiunse

Un giorno passerai dentro di me

Ma oggi non ho paura di vivere

Improvvisamente mi hai lasciato in mezzo al mondo

Questo non è un posto che temo

Perché nel momento in cui perdo le forze

Anche se la mia terra è andata via

mi sono ritrovato perso

Quando la mia terra se ne sarà andata

Troverò di nuovo quello perduto

Me