Man Nadanestam - Mohsen Chavoshi

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم

باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا

در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه

ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی

شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن

تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی

عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت

همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی

ز کمال ناتوانی به لب آمدست جانم

به طبیب من که گوید که چه زار و ناتوانم

به گمان این فکندم تن ناتوان به کویت

که سگ تو بر سر آید به امید استخوانم

Non sapevo fin dall'inizio che sei spietato e infedele

Non fare voto di chiuderlo

Amici, incolpatemi per avervi dato il mio cuore

Devo prima dirti perché è così buono

Giornata nel deserto e udito e labbra atmosferiche e osservazione

In ogni città non c'è cuore che non sia più barbaro

Ti ho detto di venire e dirmi il tuo dolore

Cosa posso dire per far sparire la tristezza perché vieni

Quello che hai detto, non seguire i bei tempi

Dove siamo in questo mare di pensieri?

Le candele devono essere distrutte da questa casa per uccidere

Non dire al tuo vicino che sei a casa

Amore e dervisci e puntare il dito e biasimare

Tutto facile non sopportare il peso della separazione

Sono venuto alle mie labbra con completa impotenza, mia cara

Al mio medico che mi dice cosa sto piangendo e impotente

Ho pensato che questo fosse un corpo indifeso per il Kuwait

Quando arriverà il tuo cane, spero che le mie ossa