Esmet Ke Miad - Roozbeh Bemani

اسمت که می‌آد حالم بد می‌شه

یه تریلی غم از روم رد می‌شه

مادرم می‌گه «چته؟

بیخودی باز اسمش اومد، دیوونه شدی»

می‌گه «چیه باز این حالت شده؟»

«خجالت بکش، چهل سالت شده»

می‌گه «با خودش باز شد عین روح»

زیر لب می‌گه «این شب میره کوه»

رفیقام می‌گن‌ «بسه بیچاره»

بعد پشتم می‌گن «طفلی حق داره»

پشتم از تو‌ تو مهمونی می‌گن

برمیگردم، از گرونی میگن

اسمت که می‌آد، همه بام بدن

انگار سر صف کتکم زدن

انگار نه انگار، دیگه بزرگم

میرم بغل مادربزرگم

میرم بغلش‌، می‌لرزه چونم

می‌گه «گریه کن، دردت به جونم»

«گریه کن اگه غرقِ آتیشی

اما با گریه‌ام خالی نمیشی»

می‌دونم اونم دلش رو هواست

اونم جوونیش یکی و می‌خواست

یکی که اسمش اون‌قد بزرگ نیست

یکی که قطعا بابابزرگ نیست

اسمت که می‌آد، همه بام بدن

انگار سر صف کتکم زدن

انگار نه انگار، دیگه بزرگم

میرم بغل مادربزرگم

Quando viene il tuo nome, mi sento male

Un trillo di tristezza attraversa Roma

Mia madre dice: "Cosa?

Il suo nome è saltato fuori all'improvviso, sei pazzo"

Dice: "Che fine ha fatto questa situazione?"

"Vergognati, hai quarant'anni"

Dice: "Lo stesso spirito si è aperto con se stesso".

Dice sottovoce: "Stanotte andrà in montagna".

I miei amici dicono: "Basta, pover'uomo".

Poi dicono alle mie spalle: "Un bambino ha un diritto".

Dicono che sei una festa alle mie spalle

Tornerò, dicono che è costoso

Quando viene menzionato il tuo nome, tutti sono coperti

È come battermi in fila

Come se non come se, sono cresciuto

Vado ad abbracciare mia nonna

Vado ad abbracciarlo, sta tremando

Dice "piangi, mi hai fatto male"

"Piangi se stai annegando nel fuoco

Ma non sarai vuoto con il mio pianto"

So che è arrabbiato

Ne voleva uno quando era giovane

Uno il cui nome non è così grande

Uno che sicuramente non è un nonno

Quando viene menzionato il tuo nome, tutti sono coperti

È come battermi in fila

Come se non come se, sono cresciuto

Vado ad abbracciare mia nonna