Khaste Shodam - Roozbeh Bemani

«دکلمه»

بدبختی است که شاعر یک شهر باشی و

عشقت نخواندت و نماند به پایِ تو

راضی شوی به اینکه شنیدی فقط که او

حالش به هم نمیخورد از شعر های تو

هر شب پناه میبرم از تو به مثنوی

اسطوره های کل جهانم عوض شده

من با زبانِ کوچه و بازار من شدم

با من چه کرده ای که زبانم عوض شده

موندم ، زخم خوردم از قلبم

چون نمیشد از عشق برگردم

با غرورم ، یه شهر همدرده

بس که شعرامو زندگی کردم

من یه عُمره تمام دردامو

قِصه کردم برای یک دنیا

شعر گفتم برای این مردم

که تو حرفامو بشنوی تنها

بشنوی تنها

من از این درد ، خسته شدم

از جنگیدن با قلبِ خودم

من با این زخما چه کنم؟

خسته شدم از حالِ خودم

من از این درد خسته شدم

از جنگیدن با حسِ خودم

من با این رویا چه کنم ؟

خسته شدم از دستِ خودم

وقتی چیزی ، نمیگم از حالم

میشه حرفام ، نقطه‌ چین باشه

گاهی وقتا سکوت میتونه

بهترین شعرِ رو زمین باشه

من از این درد خسته شدم

از جنگیدن با قلب خودم

من با این زخما چه کنم ؟

خسته شدم از حالِ خودم

من از این درد خسته شدم

از جنگیدن با حس خودم

من با این رویا چه کنم ؟

خسته شدم از دست خودم

"declamazione"

È una disgrazia essere il poeta di una città e

Il tuo amore non ti ha chiamato e non è rimasto ai tuoi piedi

Sii convinto di aver sentito solo lui

Non gli piacciono le tue poesie

Ogni notte cerco rifugio da te a Masnavi

I miti di tutto il mio mondo sono cambiati

Sono diventato con il linguaggio della strada e del mercato

Cosa mi hai fatto che la mia lingua è cambiata?

Sono rimasto, sono stato ferito dal mio cuore

Perché non potevo tornare dall'amore

Una città simpatizza con il mio orgoglio

Abbastanza che ho vissuto la mia poesia

Ho sofferto per una vita

Ho raccontato una storia per un mondo

Ho scritto una poesia per queste persone

Solo tu puoi sentirmi

ascolta da solo

Sono stanco di questo dolore

Dal combattere con il mio stesso cuore

Cosa devo fare con queste ferite?

Sono stanco di me stesso

Sono stanco di questo dolore

Dal combattere con il mio senso di sé

Cosa devo fare con questo sogno?

Sono stanco di me stesso

Quando qualcosa, non dico del mio umore

Le mie parole possono essere punteggiate?

A volte il silenzio può

È la migliore poesia sulla terra

Sono stanco di questo dolore

Dal combattere con il mio stesso cuore

Cosa devo fare con queste ferite?

Sono stanco di me stesso

Sono stanco di questo dolore

Dal combattere con il mio senso di sé

Cosa devo fare con questo sogno?

Sono stanco di me stesso