Hefnd - Skálmöld, Sinfóníuhljómsveit Íslands

Tindinum n, titrar ar jr undir ftum.

Takmarki r, glyrnurnar snir og klare, og hann hlare.

Himinn ber vi, hrra en drgum vi spjtum.

Hur, g bi, mistiltein Loka mare fare, hann einn nare.

Hlaupi er vopnin au glitra og gla.

Gefjuni fr, herklin venju tt, fjaurltt.

rlagastund, undir eins byrjar a snja.

Undir grund, skelfir hvern blvaan blett, srhvern kltt.

xina keyri g niur sktugan skrpinn,

Skil hana eftir undinni grafna kaf.

Getinn af Niflheimi, geldur fyrir ll drpin.

Goin ntt anga fylgja vi stjrnanna traf.

rumunnar are,

Eitt sinn g are mna hollustu sare.

ert mitt go, stytta og sto,

Heljar vi styrjldum hef ekki ro.

Gttu mn vel, hleyp g mt Hel,

ar leynast httur srhverjum mel.

Allt getur gerst, Baldur n berst,

VerI a banamein, sttur g ferst.

Baldur, mare banar,

Barist vel og are veitti li.

Ffl a verkum flanar,

Fer g n um Niflheimahl.

Deyja allir mnir rar,

rlg ds klfskinn prar.

Svartar ntur,

Svkja ftur,

Svur hnd er vatni grar.

Sare er g og sare ert,

Srir gngum burtu n.

Mi- garI,

MinnisvarI

Rs satr.