Miðgarðsormur - Skálmöld, Sinfóníuhljómsveit Íslands

Sjórinn rauður sýður

Í sortanum hann bíður

Dagrenning og dauðastormur

Í djúpinu er Miðgarðsormur

Gakktu út á gróinn núp

Gáðu hvað mun prýða undirdjúp

Þarna yfir sjó og sand

Sérðu áfram líða Jörmundgand

Mæli ég því mikill er

Miðgarðsormur þræðir lönd og sker

Hann sem mig skal hitta vill

Hörfa þegar blæðir, kjarklítill

Renni ég færinu í fyrsta sinni

Festi við þóftu í kænu minni

Annað sinn kasta, hann ekki bítur

Ósnertri beitunni loks upp skýtur

Höfuð nautsins Himinhrjóðs

Hilmar ormi færir, ei til góðs

Bannvænn sýnist bitinn þó

Blóðið Gandsins ærir hugarró

Fylgja mun þér fegurð, ef

Fellir orminn langa, sérhvert skref

Eiturgusa æta má

Ásjónu og vanga, tapi sá

Þriðja sinn kasta og þá hann tekur

Þóftuna mölvar og bátinn skekur

Færið skal dregið af fullum krafti

Fátækleg hönd móti ormsins kjafti

Reipið sker, gatar glófa

Gegnum fer, særir lófa

Krókur í kjaftinn rífur

Krækjan því sker sem hnífur

Áfram þeir berjast báðir

Bræður tveir, þreyttir, þjáðir

Takast á, tíminn líður

Tengir þá strengum stríður

Höfuðið birtist í hafsins róti

Heggur í bátinn og streitist á móti

Blaðinu sting svo að blóð út stekkur

Bölvandi skepnan í hafrótið sekkur

Þegar hitti Þór

Þá munum við berjast

Staðfastur og stór

Standa mun og verjast

Agnið beit víst á

Ásgarður mig svíkur

Jörmundgandur, já

Ég er sá sem víkur

Báru klýfru bátur

Og bátsmaður er kátur

Landið tekur, fleyið festir

Þar fljúga yfir nokkrir þrestir

Aftru skepnan skríður

Í skjól og þar hann bíður

Létti til og lægði storminn

Er lagði Hilmar Miðgarðsorminn

Il mare bolle rosso

Nel nero aspetta

L'alba e la tempesta della morte

Nelle profondità c'è il verme Midgard

Esci per un pizzico verde

Indovina cosa adornerà l'abisso

Sul mare e sulla sabbia

Puoi ancora vedere il passaggio di Jörmundgand

Lo consiglio vivamente

I fili di verme Midgard atterrano e tagliano

Chi vuole trovarmi vuole

Ritirarsi quando sanguina, scoraggiato

Farò scorrere la mossa per la prima volta

Attaccato a un asciugamano nel mio armadio

Secondo lancio, non morde

L'esca non toccata finalmente si alza

La testa del toro Himinhrjóður

Hilmar ormi porta, non per sempre

Il divieto sembra però pungente

Il sangue di Gandin stimola la pace della mente

La bellezza ti accompagnerà, se

Il verme uccide a lungo, ogni passo

Il gas tossico può essere mangiato

Viso e guance, il perdente

Terzo lancio e poi prende

Il vento trema e la barca trema

L'ingranaggio deve essere tirato a piena potenza

Povera mano contro la bocca del serpente

La corda taglia, i buchi brillano

Attraverso i passaggi, fa male al palmo

Un gancio in bocca lacrima

Il collegamento quindi taglia come un coltello

Entrambi continuano a combattere

Due fratelli, stanchi, ridotti in schiavitù

Affare, il tempo passa

Li collega a fili di guerra

La testa appare alla radice dell'oceano

Abbracci in barca e resiste

La lama punge in modo che il sangue fuoriesca

La creatura maledetta nella radice del mare sprofonda

Quando ha incontrato Thor

Allora combatteremo

Stabile e grande

Starà in piedi e difenderà

La particella deve essere stata morsa

Ásgarður mi tradisce

Jörmundgandur, sì

Sono io quello che cede

Abbiamo trasportato una barca divisa

E il barcaiolo è gay

La terra prende, la flotta attacca

Ci sorvolano alcuni tordi

La creatura posteriore striscia

Nel rifugio e lì aspetta

Ha sollevato e calmato la tempesta

Hilmar depose il serpente di Midgard