Uciekinier - Myslovitz

I znów mój duch połyka lęk

Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć

Nie widzę nic, nie słyszę nic

Tracę puls i ciało swe

Na drodze krzyk zatrzymał mnie

Kazał mi zyć

Pozwolił wstać, pozwolił iść

Pozwolił mi być

Bo czerwień jest kolorem krwi

Maluje krwią na ciele mym

I wbijam gwóźdź głęboko tak

By poczuć siłę i poczuć strach

Dotknij mnie i powiedz mi

Pozwól mi iść

I napisz krwią na ciele mym

Że warto żyć!

Stworzony by biec

W pogoni za swoim dniem

Przed lękim uciec chcę

By dalej żyć

Stworzony by biec

Nie mogę zatrzymać sie

Na zawsze zostać chcę

By dalej żyć!

By dalej żyć!

By dalej żyć!

By dalej żyć!

I znów mój duch połyka lęk…

Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć…

Nie widzę nic, nie słyszę nic…

Tracę puls i ciało swe…

Chcę dalej żyć!

Chcę dalej żyć!

Chcę dalej żyć!

Chcę dalej żyć!

Di nuovo, il mio spirito ingoia la paura

Come un morto, assorbo la morte

Non vedo niente, non sento niente

Sto perdendo il polso e il mio corpo

Lungo la strada, un urlo mi fermò

Mi ha fatto vivere

Mi ha lasciato alzare, lasciarlo andare

Mi ha lasciato essere

Perché il rosso è il colore del sangue

Dipinge con il sangue sul mio corpo

E martella l'unghia così in profondità

Per sentire la forza e sentire la paura

Toccami e dimmelo

Lasciami andare

E scrivi sangue sul mio corpo

Quella vita vale la pena di essere vissuta!

Fatto per correre

Alla ricerca della tua giornata

Voglio scappare dalla paura

Per continuare a vivere

Fatto per correre

non posso fermarmi

Voglio restare per sempre

Per continuare a vivere!

Per continuare a vivere!

Per continuare a vivere!

Per continuare a vivere!

E di nuovo il mio spirito ingoia la paura...

Come un morto, assorbo la morte...

Non vedo niente, non sento niente...

Perdo il polso e il mio corpo...

Voglio continuare a vivere!

Voglio continuare a vivere!

Voglio continuare a vivere!

Voglio continuare a vivere!