Prośba - Maryla Rodowicz

Nie pytaj mnie, co czuje dziki ptak

Kiedy przemierza bezmiar oceanu

Nie mów mi że wolność ma słodki smak

Kiedy nade mną tysiąc stoi Panów.

Złotych ścian nie pragnę ani drzwi

W domach ze złota i kraty są ze złota

O jedno proszę, daj Panie poczuć to

Co czuje ptak, gdy otwierają wrota.

O Panie daj mi jeszcze chwilę

O Panie chwilę jeszcze daj

Daj poczuć, że tu jeszcze żyję

Nie wahaj się, poczuć mi daj.

Minionych dni nie liczę ani lat

Nie ważne co było, a ważne to co będzie

Każdemu z nas pisane coś tam jest

Każdemu z nas los cienką nitkę przędzie

O Panie daj mi jeszcze chwilę

O Panie chwilę jeszcze daj

Daj poczuć, że tu jeszcze żyję

Nie wahaj się, poczuć mi daj.

O Panie daj mi jeszcze chwilę

O Panie chwilę jeszcze daj

Daj poczuć, że tu jeszcze żyję

Nie wahaj się, poczuć mi daj.

Non chiedermi cosa prova un uccello selvatico

Quando attraversa la vastità dell'oceano

Non dirmi che la libertà ha un sapore dolce

Quando ci sono mille Signori su di me.

Non voglio pareti o porte dorate

Nelle case d'oro e nei lingotti d'oro

Una cosa ti prego, lascia che il Signore la senta

Cosa prova l'uccello quando aprono il cancello.

Oh Signore, dammi un momento in più

O Signore, dammi un momento

Fammi sentire che sono ancora vivo qui

Non esitare, dammi un'idea.

Non conto i giorni del passato

Non importa cosa fosse, cosa sarà importante

C'è qualcosa di scritto per ognuno di noi

Tutti abbiamo filato un filo sottile

Oh Signore, dammi un momento in più

O Signore, dammi un momento

Fammi sentire che sono ancora vivo qui

Non esitare, dammi un'idea.

Oh Signore, dammi un momento in più

O Signore, dammi un momento

Fammi sentire che sono ancora vivo qui

Non esitare, dammi un'idea.